Van Clare naar Tanunda

8 december 
De weersvoorspelling voor vandaag was niet goed….. Vannacht hebben we behoorlijke onweer gehad en veel regen en wind, maar deze ochtend scheen het zonnetje. Het waaide wel behoorlijk hard. In de ochtend was het vestje-aan-vestje-uit-weer. 
We zijn maar eens begonnen om een rondje door Clare te wandelen. Bij de bakker een vers brood gehaald en laten ze daar nu ook gebak hebben…..een mooie gelegenheid om de verjaardagen te vieren van Martijn, moeders en Guido. Lekkere cappuccino erbij…..mooi begin van de dag.
Bij het uitrijden van het dorp zagen we een scenic route aangegeven staan. We noemen de route: Spring Gully. Leuk….doen we. Onze wegenkaart gaf Spring Gully niet aan, maar zal toch wel goed komen? Door de bossen reden we en af en toe stond er een huisje, maar uiteindelijk werd de weg ongeasfalteerd. Ehm…..moet toch goed komen…..we besluiten door te rijden. Nog steeds geen idee waar we uit zouden komen. Onderweg komen we een uitkijkpunt tegen en zien we dat er gewandeld kan worden via trails. Mooie vogels vliegen er rond en af en toe komen we een lama tegen.

Uiteindelijk kwamen we op een driesprong en was de scenic route afgelopen…..maar welke kant moesten we nu op? We hadden nog steeds geen idee waar we waren. We hebben de telefoon gevraagd om aan te geven waar we zaten…..links was richting Clare en rechts richting Riverton. Mooi, want terug naar Clare gaan we natuurlijk niet doen……richting Riverton komen we weer een route tegen langs wijnhuizen. 

Wat één keer goed gaat, moet vast vaker goed gaan. We nemen de afslag……mooi weer langs al die wijnvelden…..de druiven die dapper hangen te wapperen in de wind.

We komen op een splitsing…….links Clare en rechts Burra…….we staan op het punt waar we gisteren ook geweest zijn toen we naar Clare reden. Lachen…..heel wat tijd verder en in kilometers nauwelijks, maar we hebben het naar ons zin, dus wat kan ons het schelen.
We kiezen om de afslag naar Burra te nemen en vandaar uit een “nieuwe” route te bedenken. We toeren nu weer langs graanvelden. Jan de Wind wil graag met Jolly Jumper dansen, maar dat vinden we niet zo’n strak plan. We mogen nog steeds niet mopperen met het weer. De bewolking met de stralende zon wisselen elkaar af. 

In Kapunda is het lunchtijd. Daar vangen we drie druppels regen, maar we zaten toen toch lekker bij de bakker binnen. 
Hier vandaan rijden we de Barroso Vallei in…….wijn heel veel wijn wordt hier gemaakt. Het is overduidelijk dat hier veel buitenstaanders komen om hun geld uit te geven. Kleurrijke bloemen langs de kant van de weg…..grote nieuwe gebouwen, vlaggen die wapperen……grote wijnhuizen….

We rijden door naar Tanunda en nemen daar een camping.
We zijn hier een beetje ondeugend…..WiFi is betaald hier, maar het is een Discovery park……die hebben we al veel gehad onderweg. Toevallig wisten we de code van de vorige camping nog uit ons hoofd….prijs…..gewoon verbinding….. :D
Vanmiddag is het weer een beetje Jantje huilt Jantje lacht ….. maar we kunnen buiten zitten, dus we mopperen nog steeds niet als we denken dat de voorspelling echt bar en boos was.
Warme groet,
Ria en Linda

Categorien: LieveLinda | Geef een reactie

Van Laura naar Clare

7 december 
We raken in een superrelaxte stand, lijkt wel…….nog even lezen in bed, op ons gemak opstaan, ontbijten, spullen opruimen en dan de weg op…..het lijkt wel vakantie ;)

Het zonnetje scheen zo lekker in “onze” tuin dat we weinig drang voelden om te gaan. Maar nog een dag blijven in Laura is te veel van het goede. 
Via leuke landweggetjes rijden we ook vandaag nog door de Soutern Ranges. Het eerste dorpje wat we aan doen, lijkt nog geen koffie voor ons te hebben. We toeren op ons gemak verder. Vandaag weinig uitkijkpunten, maar toch genoeg te zien. 

We komen in Jamestown aan en dat ziet er wel gezellig uit. We drinken wat bij een bakker, waar de plaatselijke huisvrouwen ook zitten bij te buurten. Maar ook de stoere werklui zien we binnen komen om koffietijd te houden. 
Vanuit Jamestown rijden we naar Peterborough, maar hier zijn ze het centrum onder handen aan het nemen. Genoeg leven in de brouwerij, maar wij zoeken een ander dorpje voor de lunch. In dit dorp staan overigens nog oude stoomtreinen….mooi om te zien.
We slingeren verder naar Burra. Burra is een oud mijndorpje. Vanaf een berg kunnen we de oude kopermijn zien liggen. Nu we de goudmijn in Kalbourlie Boulders gezien hebben is dit maar een kleine mijn. Er liggen hier nog wel oude gebouwen om de mijn, die goed bewaard zijn gebleven. Het dorpje is levendig en we besluiten hier wat te eten. In een antiekzaakje, waar ze een soort van tearoom in gemaakt hebben, strijken we neer.

Gezellig! Op de achtergrond kerstmuziek en in de etalage kerstbomen e.d…….buiten 30 graden…..blijft bijzonder.
Als we klaar zijn, dubben we even……zoeken we een camping of rijden we de Adelaide Hills nog in. We besluiten voor vandaag te stoppen. Ze voorspellen voor morgen minder goed weer: storm en op sommige plaatsen regen…..kunnen we beter dan in de auto zitten en nu van de zon genieten.

We rijden nog door naar Clare en daar ligt in de bossen een mooie camping.
We bekijken wat weerberichten, maar in de hele omgeving ziet het er somber uit morgen…..laten we hopen dat de weersvoorspelling het mis heeft voor die dag.
We rijden richting de Hills morgen en beetje geluk kunnen we daar heel wat verjaardagen met iets lekkers “bij vieren”. Uit evaring weten we dat in de Hills lekkere dingen te verkrijgen zijn. :D
Warme groet,
Ria en Linda

Categorien: LieveLinda | Geef een reactie

Van Port Augusta naar Laura

6 december 
Vandaag was de temperatuur al aardig hoog toen we opstonden. Het zonnetje scheen lekker en dat ontbijt zo gezellig.

Na het ontbijt de supermarkt bezocht, zodat we ons geen zorgen hoefden te maken waar we vandaag uit zouden komen.

We gaan lekker toeren door de flanken van de Flinders bergen.
We starten bij Wilmington. Dit ligt helemaal nog niet zo ver van Port Augusta, maar het oogt al zo anders. We wanen ons in de bergen. Via de Horrocks pas slingeren we naar boven. 

We krijgen een afslag naar Hancocks Lookout en dat was even een uitdaging. De weg was maar 7km, maar hoe verder we kwamen hoe slechter de weg werd. Kuilen, bulten, stenen….het was er allemaal en dat voor onze Jolly Jumper. Maar…..het uitzicht was schitterend. We konden over de Golf van Spencer kijken (we zagen Point Lowly liggen aan de andere kant van de golf en daar waren van de week nog)’ maar ook over de uitlopers van de Flinders. 

In Wilmington een cappuccino op…..zo die mevrouw wist wat sterke koffie zetten was. Maar lekker op een terrasje zitten in alle stilte, want er komt nauwelijks verkeer door deze plaats.
We rijden daarna door naar Orroroo. Deze weg was minder spectaculair. Zeker relaxt rijden langs de graanvelden. Net voor Orroroo lag de Red Gum Tree. Dit is de hoogste red gum tree in deze omstreken en al meer dan 500 jaar oud. Inmens groot, maar hij stond er mooi bij.

Orroroo gaf ons lunchtijd. Wederom op een terrasje maar nu met iets meer bewolking.

Na de lunch rijden we via de Tank Hill lookout. We konden uitkijken over de omgeving, maar wat ons opviel waren de vele slakkenhuisjes in het gras. 
Na Orroroo zagen de lucht dicht trekken, maar ach…..we hebben nog wat te rijden, dus geen probleem. We rijden op een smallere weg, maar dat maakt het ook leuk. We gaan op zoek naar de Magnetic Hill. Geen idee wat we daar aan gaan treffen. We weten alleen de kilometers er naar toe. In eerste instantie zien we een grote magneet in het veld staan, maar deze is van iets gemaakt (weet niet wat), maar laat op sommige plaatsen al los. Dan blijkt dat een bord voorbij gereden zijn met instructies. Zet je motor af, zet de auto in zijn vrij en laat de rem los en kijk wat je auto gaat doen. Bizar…….maar de auto rijdt achteruit terug de weg op omhoog……magnetisch veld….. we hebben het zelfs gefilmd! Inmiddels waren er een paar druppels regen gaan vallen, maar het mocht de naam bui eigenlijk niet dragen.
We komen schapen, hagedissen en kangoeroes tegen. Het blijft allemaal mooi.
Uiteindelijk komen we in het dorpje Laura aan. Dat moeten we natuurlijk even vastleggen en door appen naar Laura. Geen idee of ze al wakker is, maar dit moet ze zien.

In het dorp bevindt zich een chocolaterie en we besluiten daar maar eens binnen te wippen. Mmmmmm ze hebben mudcake schepijs……één bolletje in een wafel……..alsof er een engeltje over je tong…..

We stoppen in dit dorp vandaag. We nemen de (enige) camping in het dorp, maar ziet er goed uit. We wandelen nog even terug naar het dorp om wat beelden en historie te zien. Wandelen is daarnaast ook weer wel even lekker.
We konden vanavond lang buiten zitten, maar toen we uiteindelijk naar binnen gingen en even op keken van onze boeken bleek het verlichte bomen feest te zijn. De bomen op de camping zijn voorzien van gekleurde kerstlichtjes. Gezellig!
Morgenochtend zullen we eens bedenken hoe we de route verder gaan rijden. We willen zondag in Adelaide aankomen, dus we hebben nog tijd!
Warme groet 
Ria en Linda

Categorien: LieveLinda | Geef een reactie

Port Augusta

5 december 
De lucht zat deze ochtend dicht….niet echt koud….wat fris….mmmm

Vandaag was het doel Augusta ontdekken, dus dat hebben we ook gedaan. Het centrum was niet ver van de camping. De brug over en daar lag het al te wachten op ons.
Twee jaar geleden zijn we hier ook langs gekomen, dus we hebben wat herkennigspunten. Toen was het slechts een korte stop en nu gaan we op ontdekking.

We hadden in een folder over de stad een stadswandeling gezien van ongeveer 1,5 uur. Dat is een mooi tochtje. We liepen langs oude gebouwen van betekenis voor Augusta. De é?n echt wel mooier dan de ander. De kerkjes waren helaas allemaal dicht. We wandelden langs het water, maar het was niet druk door het sombere weer. 

Na de wandeling op zoek naar het beloofde gebakje, maar ook nu weer wilde het niet lukken. Chocoladetaart met pepermunt is niet ons ding.
Toen we het centrum wel gezien hadden zijn we nog naar een uitkijkpunt gereden. Bij helder weer zijn waarschijnlijk de Flinders Ranges te zien, maar nu niet.

Tijd om naar de botanische tuin te rijden. Deze ligt buiten de stad. Nu begrijpen we waarom……dit is geen tuin zoals in de meeste steden. Het is eigenlijk een natuurgebied, waarin wandelingen gemaakt kunnen worden. Zeker langs bloemen en planten met de bekende bordjes erbij wie en wat ze zijn. Mooi uitzicht over een rode klif…..wederom vernoemd naar Flinders. 

Het bezoekerscentrum had ook een café en inmiddels was het echt wel lunchtijd. Geen gebak dan maar iets lekkers voor de lunch ;)

Het had wel iets gemoedelijks hier. Inmiddels was de lucht donkerder geworden en begon het te onweren en weerlichten. Even maar en een paar druppels en toen hield het weer op.
Terug op de camping scheen de zon en werd het zeker geen 30 graden, maar lekker in ons hemd in het zonnetje. De WiFi wil hier op de camping niet zo lukken, dus met horten en stoten kunnen we wat laten weten. Maar ach….we lopen niet in zeven sloten te gelijk.
Morgen pakken we de draad weer op en rijden we weer een stukje dichter naar Adelaide.
Warme groet,
Ria en Linda

Categorien: LieveLinda | Geef een reactie

Van Tumby Bay naar Port Augusta

4 december 
Vandaag werden we met bewolking wakker….automatisch verwachtten we dan dat het fris was toen we opstonden, maar niets was minder waar. Het was warm en de wind die waaide leek wel een föhn. 

Voor vertrek nog even naar de zee gaan kijken, want die oogt gewoon anders als deze rauwer is. 
We reden het dorp uit en al snel nam de wind behoorlijk toe. Zo’n harde wind hebben we tijdens de vakantie nog niet gehad. Het zijn geen stoten, maar een constante harde wind. De zon deed zijn best, maar kreeg het niet gewonnen van de bewolking. Het werd grijzer en grijzer.  
We kwamen net aan bij Port Neill en het begon te regenen. Er viel dus weinig te zien.
We vertrokken richting Arno Bay, maar de regen was nog erger geworden, dus we konden hier de auto niet uit om wat te bekijken. 

We realiseerden ons dat we dit weer eigenlijk helemaal nog niet gehad hebben en we dus niet mogen mopperen.
We reden door naar Cowell en helaas regende het nog steeds. Jammer, want ze hadden hier, een markt waar de straten voor afgezet waren, maar helaas…..toch maar een bakske koffie hier gedronken en we hadden onszelf iets lekkers beloofd, want de moeder van Linda is jarig. Pech….het gebak zag er hier niet uit dat je dacht: “hier word ik blij van”.
We zijn maar doorgereden naar Whyalla en hier leek het op te klaren. De regen nam af, de lucht werd minder grijs en de zon deed zijn best om zich te laten zien. We zijn op zoek gegaan naar de beeldjes van Flinders en co. Zij staan samen uit te kijken over de zee. Zij hebben destijds samen dit gedeelte van Australië ontdekt. 

Vervolgens naar een uitkijkpunt op een berg, hier stonden destijds vier kanonnen om het land te beschermen. We vonden dit punt minder bijzonder, maar ja we kunnen ook niet alles geweldig vinden.

Door het centrum gereden, maar alles leek gesloten te zijn. Wel een mooi moment om de openbare wc weer eens te keuren. Zoals gebruikelijk weer netjes. We maakten nog wat foto’s en toen was het tijd om eens boodschappen te gaan doen. 
Na de boodschappen even een WiFi punt gezocht, zodat we moeders konden feliciteren met haar verjaardag. Helaas hadden wij nog steeds geen gebak gevonden, dus die houden we morgen te goed.

 

We reden via Lowy Point om nog een oude vuurtoren te bezichtigen. De zon scheen inmiddels flauwtjes, maar deze plek was zeker mooier geweest met een volle zon. 

Met de temperatuur was overigens nog steeds niets mis.
We bereikten inmiddels Port Augusta en het was weer een mooie tijd om te stoppen. We kwamen aan bij een camping en die verwelkomde ons met welkom op de Noordpool. Hoe grappig kan het zijn….de mussen vallen gebraden van het dak…..
Het is heerlijk hier. Nog steeds warm en lekker buiten hangen in onze stoeltjes……morgen maar een Port Augusta bezoeken.
Warme groet,
Ria en Linda

Categorien: LieveLinda | 1 reactie

Van Elliston naar Tumby Bay

3 december 
Late start vandaag, maar moet ook wel eens kunnen. We wisten eigenlijk nog niet zo goed wat ons doel werd voor deze dag. We zouden wel zien. 

Langs mooie wegen en meren reden we op ons gemak nog verder naar het Zuiden op Eyre Peninsula. De meeste dorpjes waren niet groter dan drie of vier gezinnen, dus we moesten lang wachten op ons bakske vandaag.
Een scenic tour bracht ons langs kunstwerken langs de kust. Leuk idee zo met op de achtergrond de kliffen en de zee.

Het lijkt wel of wij de enige op de wereld zijn. We komen op deze route niemand tegen…..vinden wij niet erg.
We komen langs een soort van roadhouse…..een heel oud eethuisje langs de kant van de weg bij het grote meer. Mooi dat ze daar zo zuinig op zijn. 
Uiteindelijk komen we in Cofinimmo Bay aan en wij dachten echt dat ze daar wel koffie zouden hebben. Het leek er niet op….jammer….. we konden wel zien hoe de netten uitgezet waren voor de oestervangst in de Coffin Bay. 

We zijn daarom maar doorgereden naar Port Lincoln. Dit was ineens een grote (haven)stad. Voordeel we konden weer boodschappen doen en de voorraad aanvullen. Vanavond lekker een biefstukje op brood…..mmmmm….

We hebben daar wat gedronken, want daar waren we zo aan toe ;)
Maar we vonden het stadse niet zo gezellig als die kleine baaitjes die we tot nu toe gezien hadden. We besluiten daarom door te rijden naar Tumby Bay.
Hier is het echt niet groot, maar het voelt direct weer goed. We besluiten hier te overnachten. Geen WiFi op de camping of in het dorp, maar dat komt weer wel. We hebben in Port Lincoln een levensteken kunnen geven.
We wandelden langs het strand naar het centrum. Genieten….ook hier bijna geen mensen. Wel grote pelikanen en zeemeeuwen…..zij vliegen af en aan. Ze raken net de zee niet…knap hoe ze dat voor elkaar krijgen.

In het centrum een schepijsje gegeten…..op een bankje in het zonnetje ….. we hebben het echt goed.
Tot 19.30 uur hebben we nog lekker in de zon gezeten en nu met de deuren open in onze bus.
Morgen? Morgen is morgen en we zien wel waar we uitkomen.
Warme groet,
Ria en Linda

Categorien: LieveLinda | 1 reactie

Van Penong naar Elliston

2 december 
Waarschijnlijk toch moe geweest van de lange reisdagen, want we werden pas om 7 uur wakker. Nu wordt het hier ook wel later licht dan in het Westen. De nacht had een schitterende sterrenhemel overigens.
Van Penong eerst naar Ceduna voor de quarantaine check. Nou dat was zo gepiept. De beste man wilde in onze koelkast kijken en tja…..daar zat niet veel meer in. Dus het was okay en hij wenste ons een veilige reis.

In Ceduna was het tijd voor koffie en het thuisfront laten weten dat we de oversteek veilig gemaakt hadden. Bij hun was het inmiddels 1 uur in de nacht, maar van beide families kwam een reactie.

Tijdens het koffiedrinken ook lievelinda.nl aangevuld, zodat we weer bij waren.
We hebben onze weg vervolgd naar Streaky Bay. Een mooie baai met wederom helblauw water. Het dorp is niet zo groot, maar ze hebben er een leuk café waar we dus onze lunch kunnen nuttigen.

Erg brutale zeemeeuwen wonen hier en ze zitten te azen op het moment dat je niet oplet, zodat ze je eten mee kunnen nemen. No way, misters! 
We genieten erg van de route langs de kust en door de akkers van de boeren. We zien hier wat meer reptielen oversteken op de weg. Ook mooi! 
We nemen de afslag naar Venus Bay. Zeker ook mooi, maar het waait hier meer en dat maakt het fris. Op een lantaarnpaal zit een pelikaan op zijn gemak eens te bekijken wat we aan het doen zijn, maar nadat hij waarschijnlijk heeft bedacht dat we geen bedreiging zijn steekt hij zijn snavel onder zijn veren. Standje slaap. Vanaf een uitkijkpunt kunnen we nog zien hoe steil ook hier de kliffen zijn en daar hadden we net eigenlijk nog geen idee van.
We zakken verder af naar Elliston. Het is tegen 3 uur en dat is een mooie tijd om weer een camping aan te doen. Eerst nog even kijken of er een supermarkt is, maar die liet wel wat te wensen over. Brood bij de bakker kopen dan en vanavond een gebakken ei op brood. 
Op de camping even wat handwasjes doen, zodat het lekker kan drogen aan de droogmolen in de wind en zon.

Daarna nog even naar de baai gelopen, maar deze was minder aantrekkelijk dan die we eerder gezien hebben. Nog steeds mooi, maar ja…..we kunnen vergelijken. Er lag meer zeewier op het strand wat direct een minder mooi wit zandstrand geeft.
Ach vanavond nog eens wat lezen en bedenken waar we morgen op af gaan. De camping zou WiFi hebben, maar helaas……geen verbinding met internet. Dus het verhaaltje zal op zich moeten laten wachten.
Warme groet
Ria en Linda

Categorien: LieveLinda | 2 Reacties

Van Madura naar Penong

1 december 
Met de zonsopgang opgestaan, want het doel van vandaag was Ceduna halen en dat zijn wel wat kilometers.
Voordeel van zo vroeg vertrekken is dat je ook nog levende kangoeroes ziet. Zagen we er é?ntje zo lekker grazen aan de kant van de weg en een aantal meters verderop komt er een roadtrain aangebulderd…….ojee……wat zou er met de kangoeroe gebeurd zijn?
Bij de overgang naar South Australië verliezen we ook direct tijd. De klok gaat dan 1 uur en drie kwartier vooruit. Dus dat vroege opstaan is niet voor niets geweest.
Er liggen op de route wat uitkijkpunten. We konden uitkijken over de Great Australian Bight. De kliffen zijn hier enorm mooi. Hel blauw water en kliffen echt zo steil! Echter die uitkijkpunten steeds indraaien en weer terug de weg op kostten veel tijd.
Langzaam aan veranderde de omgeving en kwamen er steeds minder bomen. We begonnen aan de vlakte Nullarbor of wel vlakte zonder bomen. Hier kwamen ook meer de wombats tevoorschijn. 

Bij het roadhouse Nullarbor eten en drinken we wat, maar de zit is al lang geweest, dus we lopen daar toch ook nog wat rond.

De benzineprijs is hier achterlijk hoog (173 cent), dus we namen de gok om de benzinepomp van 193 km verderop te nemen. Misschien pech en een nog hogere prijs, maar dat moest haast niet kunnen.
Inmiddels is de wind sterk toegenomen en de kilometers tikten verder. Net voordat we bij Nundroo zijn begon het lichtje te branden. Mooi! We hadden goed gegokt…..159 cent voor de benzine. Het was ondertussen ruim 16 uur en hebben overwogen om daar te blijven slapen. Maar het zag er erg oud en versleten uit, dus we reden nog 73 km verder.
We kwamen uit in Penong. Net niet in Cenduna…..als we echt hadden gewild was het gelukt. Dit ligt namelijk ook maar weer 73 km verderop, maar het was 17 uur en we waren het zitten wel zat.

De camping hier ziet er eenvoudig uit, maar het is er schoon.
Vlakbij de camping ligt een parkje met allemaal windmolens….ook de grootste windmolen van Australië. We lopen daar dus maar eens op af. Daarna lopen we nog even naar de benzinepomp om een blikje cola te halen.

Onze voorraad is inmiddels geslonken op bijna alle vlakken. Supermarkten hebben we de afgelopen 1200 km niet meer gezien.

Vanavond eten we pannekoeken, die hadden we in Darwin al gekocht. Zo’n flesje waar je alleen nog maar water bij hoeft te doen en even te schudden. Prima toch?!
Morgen door de quarantaine-post en dan kunnen we weer boodschappen doen.
Warme groet,
Ria en Linda

Categorien: LieveLinda | 3 Reacties

Van Norseman naar Madura

30 november
 Met het opkomen van de zon waren we al wakker…..niet zo erg vandaag want we wilden graag vroeg opstaan. We hebben een flinke reis voor de boeg, dus hoe eerder we weg kunnen hoe beter.
Tank vol en gaan met de bus….
Nog even een foto maken van het bord waarop staat hoe ver het is naar Adelaide. We krijgen nog een keer een waarschuwing langs de kant van de weg dat er op de route die we nu gaan rijden nauwelijks water zal zijn, dus dat we genoeg mee moeten nemen. Daar hadden we al opgerekend dus de bus ligt vol.
Borden met waarschuwingen voor kangoeroes, struisvogels, koeien en dromedarissen de komende 200 kilometer (en verder). Kangoeroes zien we voornamelijk hartstikke dood langs de kant van de weg liggen. Koeien hebben we niet gezien, maar de rest wandelt op het gemakkie door het landschap.

Op één plek komen we voorbij en zien we een dode dromedaris liggen…..aahhhh……maar die lucht……jeetje….niet te harden. De airco stond nog niet aan en we hadden de ventilator op buitenlucht staan……nou dat is echt niet grappig. Die lucht bleef wel even hangen. Bij vertrek hadden we ook een fietser gezien, die deze weg ging rijden. Soooo….dat kan niet leuk zijn als je daar dan langs moet.

Er zijn genoeg parkeerplaatsen om even te rusten en om de 200 km een roadhouse. Goed geregeld! De benzineprijs zien we stijgen. Eerder deze vakantie hebben we ergens 113 cent betaald voor benzine en vandaag 171 cent. Pffff…..
We rijden van roadhouse naar roadhouse. Bij de eerste staan brokstukken van de Skylab. Deze is in 1979 hier in de omgeving naar beneden gekomen. 
Vervolgens krijgen we een stuk weg van 146,6 km die volledig recht is. Er zit geen bocht in, want er waren geen obstakels dus waarom dan bochten maken. Het is het langste stuk rechte weg in Australië. 

Op een gedeelte van deze weg wordt aan de hand van een bord duidelijk gemaakt dat bij calamiteiten de weg ook de landingsbaan voor de Flying Doctors is. Aan beide zijde van de weg een brede strook nog gemaakt, zodat de weg wat breder is. De piloot kijkt of er geen verkeer is en landt vervolgens op de weg. Daarna zet hij de weg af om duidelijk te maken dat het vliegtuig daar staat. 
We zingen luidkeels mee met Guus en Marco en zo komen we onze tijd wel door. 
We rijden lekker wat kilometers weg en besluiten in Madura te stoppen. We zijn dan ook net 3 kwartier in de tijd vooruit gegaan. Het is tegen drie uur en dat is een mooie tijd om te stoppen. 

Achter de Shell ligt een camping en daar settelen we ons. Het ziet er helemaal niet zo verkeerd uit hier. Schone wc’s en douches, stroom en schaduw…….inderdaad geen water en geen WiFi.
Morgen zullen we weer op tijd vertrekken, want we hebben wederom heel wat kilometers voor de boeg voordat we in de bewoonde wereld terecht komen.
Warme groet,
Ria en Linda

Categorien: LieveLinda | 2 Reacties

Van Kalgoorlie Boulder naar Norseman

29 november 
Vandaag een niet al te lange rit naar Norseman gehad. Door de omgeving met goudmijnen slingerden we een stukje zuidwaarts.

We drinken onderweg in een roadhouse een bakske koffie om vervolgens het laatste stukje voor deze dag af te leggen.
In Norseman is maar één camping en omdat het nog redelijk vroeg was bezochten we eerst het dorpje maar even.
Midden in het centrum staan wat dromedarissen van tin. De dromedarissen vervoerden hier vroeger levensmiddelen mee of handelswaar, voordat de auto’s hier reden. De eerste dromedaris kwam vanuit de Canarische Eilanden en de overige kwamen vanuit Afghanistan. 

Stukje verderop stond een stand beeld van het paard Norseman. Het plaatsje is vernoemd naar dit paard. Het paard vond hier het eerste goud en zo is de mijnbouw hier begonnen.
We zijn naar het uitkijkpunt gereden om zo 360 graden over de zoutmeren te kunnen kijken. Ook hier staat alles droog. Je kunt ook een mijn zien liggen, maar er is niet in te kijken zoals bij de super pit gisteren. In Norseman leven ze nog steeds van de goudmijn en andere mineralen die uit de grond komen.
Verder is hier eigenlijk niets te zien, dus we gingen naar de camping. Even uitrusten, want morgen en overmorgen moeten we kilometers maken.

Dus vanmiddag mochten we nog lekker lezen in het zonnetje in onze spannende boeken.
Geen WiFi hier en de komende dagen waarschijnlijk ook niet. Jullie gaan dit dus waarschijnlijk pas lezen als wij in South Australië zijn aangekomen.
Warme groet,
Ria en Linda

Categorien: LieveLinda | 2 Reacties