13 november

Hallo allemaal,

We hebben weer echt ons vakantieritme te pakken. Niet te laat naar bed en ’s morgens vroeg wakker, zodat we op tijd op pad kunnen gaan.
Om 7.00 uur zaten we dus in de auto en hadden we als doel ter hoogte van de NASA uit te komen.

Ontbijtje kopen in de supermarkt, zodat we aan de kust ergens even van het uitzicht kunnen genieten. Via de A1A, de kustweg, zijn we weer naar het Noorden gereden. Enorme huizen die pal aan de kust staan….sommige al versiert voor kerst en bij de ander de pompoenen van Halloween nog voor de deur. Landinwaarts konden we genieten van bossen in de zandduinen. De omgeving is echt mooi hier. Hier en daar liggen grote hotels geclusterd, maar daarna gaat het weer over in een rustige kustweg.

Op een gegeven moment gaat die kustweg alleen nog maar over de eilanden voor het vaste land, dus aan de beide zijden is dan water. Het water staat hoog. Het is ook bewolkt vandaag. De zon doet wel zijn best, maar krijgt het niet gewonnen. Het waait enorm hard. We voelen de auto soms schudden, maar de containers waaien over de weg. De vogels kunnen amper hun verenjas aanhouden.

We schieten wel aardig op, want het nodigt niet echt uit om ergens rond te lopen. In Palm Beach zit de jetset en wonen veel beroemde Amerikanen (en andere nationaliteiten), maar we hebben het gelaten voor wat het is.

We hebben vanmiddag bij de Gouden M een grote cola genomen en we hebben op ons gemak even de Lonely Planet gedownload en opgeslagen op de iPad. Toch wel makkelijk zo. Klein feestje gevierd toen het allemaal gelukt was.

We hebben besloten in Cocoa Beach te stoppen. Dit kleine dorpje is niet zo ver meer van de NASA, dus morgen goed te rijden. We hebben een leuke plek gevonden om te overnachten. We hebben een klein eigen keukentje, dus flansen vanavond zelf wat in elkaar. Gezellig! In onze achtertuin zwemmen dolfijnen, maar het waait zo hard dat het lijkt alsof alleen de meeuwen maar actief zijn. Misschien morgenochtend.

We moeten ook gaan bedenken of we vanuit hier naar Orlando zullen gaan of eerst nog verder naar het Noorden. Qua route is het logischer om eerst Orlando mee te nemen, maar het weer lijkt van slag te zijn. Het waait enorm hard en dat doet ook iets met de temperatuur en de neerslag.
Vanavond op het nieuws hoorden we dat waar we nu zitten het een code rood heeft als het gaat om de wind. Maar ach, we hebben hier overal reclame gezien dat de huizen orkaanproef gebouwd worden, dus moet toch goed komen.

Jullie zien vanzelf of we weg gewoeid zijn of niet en waar we dan uitgekomen zijn!

Vrolijke groet,

Ria&Linda

12 november

Hallo allemaal,

Vanochtend waren we vroeg wakker, maar dat kan ook als je om 20.30 uur op bed ligt. Bij de supermarkt vers brood gekocht en wat beleg. Ontbijten op het strand. Heerlijk….mmmmm… Na het ontbijt hebben we de auto ergens geparkeerd om de wateren van Ford Lauderdale te bewonderen. Deze stad wordt namelijk ook Venetië van Amerika genoemd. Wat een enorme boten liggen hier. Onbeschrijflijk! En kasten van huizen langs de oever. Auto’s zo groot als morgen heel de dag. Hier zit het grote geld. Om 12.00 uur een heerlijke grote cola gescoord bij de Gouden M…..hoe groot? Zo groot!

Daarna zijn we via de kustweg naar het Noorden getrokken. Deze weg loopt tussen de zee en de waterweg in naar boven. Een mooie route en relaxt rijden. We zijn blijven hangen in Delray beach. Een mooi dorpje met een mooie boulevard. Na lang zoeken hebben we een betaalbaar motel gevonden. Vanavond wat gegeten en gewandeld, want we moeten ook in beweging blijven. Waarschijnlijk vreten we morgen welwater meer kilometers,

Warme groet,

Ria en Linda

11 november

Hallo allemaal,

Vanochtend ging om 5 uur de wekker. In de kleren schieten en nog een verdwaalde eierkoek eten. Om 5.40 uur hadden we de shuttle terug naar het vliegveld. Wat een chaos op het vliegveld. Alleen bagage inchecken waar doe je dat? De Amerikanen wisten het waarschijnlijk zelf ook niet echt, want we gingen van balie naar balie. Uiteindelijk was het gelukt, dus op naar uitdaging twee. In de rij voor de douane en ineens roept er dan een mannetje: “het duurt zo allemaal te langt”. We moeten in een rijtje achter een ander mannetje aan en worden naar een andere douane geleid. Wat een bijzonder land. We waren er op zich snel door heen, dus tijd voor een koffie en een donut. Om 8.20 uur was het boarden, zodat we om 8.50 uur konden vertrekken. Maar och…..er werd een stewardess gemist, dus niets boarden. Na een tijdje kwam ze aan gelopen en ze leek geen haast te hebben. We konden het vliegtuig in. We zaten bij de nooduitgang. Jippie! Veel beenruimte. We moesten we beloven te helpen in noodsituaties. Tuurlijk … We zijn zusters! We vlogen snel naar Miami. We waren zo rond 10.30 uur daar. Op naar de auto…..jeetje er zijn meer mensen die een auto huren. Wat een enorme rij voor de balie. Maar ook die tijd hebben we overleefd…hahah….in de garage gaf de man aan dat we een auto uit rij 1 mochten kiezen. Sleutels staan op het contact dus starten en weg rijden. Er stond één auto een fiat 500. Leuk, maar gaan onze rugzakken passen? Even rond kijke of het echt klopt en toen kwam er nog net een auto rij 1 ingereden. Die moest het zijn…daar kunnen we wat mee. Een ford fiësta. Checken of deze echt mee mag en het klopt als een bus.

Volgende uitdaging: hoe komen we Miami uit? Amper een wegenkaart, want Alemo geeft weinig weg. Gezond verstand gebruiken en jawel gelukt. Via de kustweg zijn we in Ford Launderdale uitgekomen. We hebben hier een motelkamer genomen. Morgen weer een dag.

Lieve groet,

Ria en Linda

Hallo allemaal,

Vanochtend ging al vroeg de wekker. Dat noemen ze dan vakantie ????. We waren op tijd op Schiphol en het inchecken ging als een speer. Om 12.45 uur vertrokken we al. We waren even verbaasd om te zien hoe klein het vliegtuig was.
We zijn gewend aan een vliegtuig met 2 gangpaden, maar deze had slechts één gangpad. Geen eigen tv-schermpje e.d……maar….wel veel beenruimte en vriendelijk personeel. Dus wat zeuren we nou?

Het leek allemaal voorspoedig te gaan, maar rond 15.00 uur (Amerikaanse tijd) vertelde de captain dat we terug vlogen naar New York. Er was veel tegenwind en daarom meer brandstof verbruikt dan gepland. Dus er moest getankt worden. Oeps…..onze overstap in Philadelphia paste maar precies, dus veel uitlooptijd hadden we niet. Rond 16.20 uur waren we weer volgetankt. Wij hadden bedacht onze aansluiting niet meer te halen, maar er werd omgeroepen dat de vluchten na 17.45 uur nog gehaald konden worden. Wij zouden om 17.45 uur doorvliegen naar Miami. Beetje hoop kregen we dus.
Het is 40 minuten vliegen van New York naar Philadelphia. Om 17.10 uur landden we….racen dus. Maar helaas…..in de gang lagen de vervolgtickets al te wachten. Het was 17.47 uur en we konden onze vlucht niet meer halen.

Echter het was allemaal kei goed geregeld. Nieuwe tickets lagen klaar, vouchers voor een maaltijd en een voucher voor een hotel. Met een shuttle bus naar four points hotel. Het is zoals het is!
We hebben een klei groot bed, we hebben WiFi. Onze vlucht morgen gaat al om 7.50 uur. Niet uitslapen dus, maar wel op tijd in Miami (voor onze auto).

Nu dus op tijd naar bed!

Groet,

Ria&Linda

Hallo allemaal,

Het is bijna zover!

Komende zondag vliegen we naar Miami en gaan we ontspannen na een intensief jaar.

Mochten jullie tijd en zin hebben, vinden wij het natuurlijk altijd fijn om een berichtje terug te lezen van jullie.

See you later….alligator!

Ria en Linda

Hallo allemaal,

Op 1 december om 12.55 uur ging onze vlucht naar Amsterdam. We zaten naast elkaar en we hadden zo’n 12 uur vliegen voor de boeg. We gaan 6 uur terug in de tijd, dus qua tijdsbesef is dat best raar.
De vlucht is goed gegaan. Voor ons gevoel duurde deze heel lang, maar we kunnen niet duiden waarom dan.

Om 19 uur landden we en werden we opgehaald door de ouders van Linda. In Engelen een lekker Hollands bakske koffie op en natuurlijk heerlijk geknuffeld met Nietzsche.

Rond 22.00 uur zijn we toch naar huis gereden om thuis in ons bed te kruipen. Nietzsche blijft nog een nachtje logeren in Engelen. Morgen vieren we sinterklaas daar en daarna mag hij ook weer mee terug. Ook voor hem begint het gewone leven weer dan.

We proberen morgen nog een foto-impressie op de pagina te zetten als het tenminste lukt. Niet alle foto’s, want het zijn er maar ruim 7oo geworden, 😉

Tot binnenkort allemaal en bedankt voor het volgen van onze activiteiten!

Lieve groet,

Ria en Linda

Hallo allemaal,

30 november 2012:
De laatste dag in Bangkok….aan al het goede komt een einde. Vandaag een dag van alleen relaxen. Kopje cappucino, fruit-shake, crepe, wat anders te eten. Heerlijk! Het inchecken online viel niet meer Eva-Air begon al laat met het open stellen van deze service. Maar eenmaal in het systeem was deze overbelast. Nu geven ze aan dat we ingecheckt zijn, maar we konden niet printen en ook niet zien waar we zitten. Afwachten dus! Vandaag ook massages gedaan in ons hotel. Heerlijk!

Lieve groet,

Ria en Linda

Hallo allemaal,

28 november 2012:

Door de lange wandeling van gisteren waren we waarschijnlijk flink moe geworden. We werden pas om 8.30 uur wakker. Het regende, dus na het ontbijt hadden we mooi tijd om te internetten. Het is voor ons ook altijd weer leuk om te zien welke reactie we krijgen. Na het internetten was het droog. Het was nog wel bewolkt en daar door iets minder warm. We wilden daarom naar de gouden berg lopen. Dat is een stukje wandelen, maar mogelijk konden we met de watertaxi terug. We stonden even te overleggen hoe we moesten lopen toen een Thai ons vroeg waar we naar toe gingen. Echt die vraag….we worden er soms gek van. Echter toen we vertelden dat we naar de gouden berg wilden lopen zei de Thai dat het slimmer was om dit later in de middag of avond te doen i.vm. Loy Krathong. Het feest van de drijvende lichtjes.  Dit is ter ere van de godin van de rivieren en kanalen. Krathongs drijven op het water met daarin bloemen, kaarsje en wierrook. In dat geval gooien we ons plan om. We gaan eerst naar tempel Arun met de watertaxi. Wederom een schitterende tempel. In deze tempel is Chinees porselein servies verwerkt. Voor de tempel waren kinderen al krathongs aan het maken. Met het pontje het water terug over gestroken en vlakbij tempel Pho wat gaan eten en drinken. Het werd weer donker en het begon te miezeren. Jawel het kwam met bakken uit de hemel. Gelukkig konden we binnen nog zitten. We raakten daar aan de praat met een Nederlandse stewardess. Wat gezellige buurt, zodat de regenbui ook niet zo’n ramp was. Aan het einde van de middag zijn we toch nog naar de gouden berg gelopen. Het was echt weer een hele trip, maar er was al een beginnend feest. Kraampjes, kermisattracties en eetstalletjes. We zijn de gouden berg opgegaan. Het was een mooie gewaardwording. De berg beklim je met een wenteltrap van 318 treden. Op de top staat een vergulde chedi. Vandaag liepen vele boedisten met offers naar boven. Al biddend lopen ze om de chedi heen. Tevens ontvingen zij een witte stip op hun voorhoofd door een “priester”. Vele mensen lijken in een soort trance als ze dit doen. Uiteindelijk zijn we terugelopen naar onze eigen buurt. De verlichte boten kwamen voorbij. Er werd vuurwerk afgestoken en er was volop muziek. Diverse plaatsen werden de krathongs te water gelaten. De brede rivier had nog wel wat stroming, dus de lichtjes gingen vrij snel uit. Waarschijnlijk oogt het op een kanaal echt anders, maar onze voeten waren te moe om nog naar een kanaal te lopen. Misschien hadden we te hoge verwachtingen van het festival, maar we hebben nu een idee.

29 november 2012:

De laatste actieve dag van deze vakantie. We willen nog naar een straat gaan kijken waar ze handmatig de bedelnappen van monikken maken. Dit ligt bij de gouden berg, maar we wandelen tegenwoordig door Bangkok alsof het Tilburg is. Nou ja…soms dan. We hadden het straatje zo gevonden. Wat een armoedige straat. Smal en weggestopt tussen de huizen. Er was een man bezig met een nap. Ze klinken wel mooi en anders in diverse maten. Tegenwoordig gebruiken de monikken massa-produktie nappen uit China. Toen we uit het straatje kwamen ging het mis. Deze zijde stond niet meer op de kaart, maar logisch nadenken. We kozen voor links af en op de volgende kruising overleggen we dan weer even. Toch duurde het te lang voordat we een kanaal tegen kwamen. Nog eens checken en toen was daar een behulpzame Thai. We wezen aan waar zij dachten te zijn en waar we naar toe wilden. Hij wees ons een richting. Lopen lopen lopen. Maar geen kanaal. Tijd voor een koffiestop. Deze jongen leek goed engels te spreken, dus poging 2. Hij gaf aan dat we bus 204 moesten nemen. Deze was ook gratis. Even checken welke kant op en hij gaf aan dat we terug moesten. De bushalte van 204 hadden we zo gevonden. Mooi! Ineens zien we Siam square staan en dat is echt de andere kant op dan waar we naar toe moeten. Eruit! In dit gebied zijn veel winkelcentra en grote winkelcentra hadden we nog niet gehad deze vakantie. Dus laten we die nu maar doen. Na wat tijd daar doorgebracht te hebben en alleen kijken kijken en niet kopen hebben we de bus 204 de andere kant opgenomen. Nu moesten we wel betalen. Dit was wel een airco bus en die andere niet. We moesten aangeven wat onze bestemming was. Daar gaan we weer….. bleek dat deze bus daar helemaal niet komt. Raadsels! Waar dan wel? Chinatown….. Ook goed doe dat dan maar. Eenmaal in Chinatown hebben we het terrasje opgezocht waar we van de week goed vertoefd hadden. Onze voeten hadden weer wat gerust dus op naar een pier voor een watertaxi. Heerlijk een tochtje met de boot over de rivier. Morgen doen we echt niets meer!

Lieve groet,

Ria en Linda

Hallo allemaal,

24 november 2012:

Omdat we waarschijnlijk met het donker pas in Bangkok zijn hebben we voor de zekerheid 1 nacht al vast geboekt. We gaan dan eerst deze ene nacht slapen, want voor de laatste week hebben we nog wel wat wensen. Schoon, goede bedden en warm water in de douche. Vanmiddag zagen we dat er tenten gebouwd werden in de straat. We wisten niet waarom. Inmiddels wel: een uitvaart. Er stond een kist met wit en zilver in de ruimte. Aan een zijde zaten monikken en naast de kist stond een foto. De mensen zaten onder de tent buiten mee te bidden. Nu herkenden we ook mensen in de witte kleding. Vanochtend toen we naar de haven gingen, zagen we mensen in witte kleding achteruit lopend een huis in gaan met een foto vast. Het viel echt op. De vraag is natuurlijk waarom. We hebben er een tijd bij staan kijken, maar ja wie weet hoe lang het zou gaan duren. Bij het uitdelen van drinken en iets te eten zijn we maar doorgelopen.

25 november 2012:

We hadden vandaag de bus van 8 uur. We hadden het idee dat ze ons eigenlijk de bus van 9 uur hadden willen verkopen, maar we zijn niet voor niets zo vroeg opgestaan. Prima bus. We zaten vooraan met veel beenruimte en goed zicht. De stoelen konden goed kantelen, dekentje en kussentje. De eerste 2 uur van de rit zat de passagier naast ons aan een stuk door over te geven en te boeren. Beetje jammer, maar daarna sliep ze een lange tijd. Het is bijna ongelooflijk maar we hebben bijna 11 uur in de bus gezeten en het heeft bijna 11 uur geregend. Ach konden we heerlijk bij weg doezelen. Muziekje aan en het laatste stuk hebben we Spiderman in het Thais gezien. Bijzonder….blanke mensen in de USA maar ze spreken Thai. Na deze busreis eerst maar gegeten in het busstation, want wie weet hoe lang de taxi erover doet. Toen we een taxi met meter hadden, stelden hij voor om zonder meter te rijden. Nope! Okay de meter ging aan. We hadden 11 uur veilig in de bus gezeten, maar deze 30 minuten waren een hel. Jeetje wat een rit. Uiteindelijk waren we er. De meter gaf 149 Bath aan, gaat de koekerd zitten zeuren om 200 Bath. Weer een nope voor hem. Het guesthouse ziet er leuk uit, maar moet de beddenproef eerst doorstaan.

26 november 2012:

Het bed sliep niet zo okay! Met rugpijn wakker worden is niet zo tof. Conclusie: nieuwe woonplek zoeken. We zijn naar het hotel gegaan, waar we onze reis ook begonnen zijn. Het was nog vroeg, dus we wilden het proberen te lopen. Het was te doen! Onderweg hoopten we dat er plaats zou zijn. Dat was er gelukkig. Heerlijk een douche zonder dat de wc nat werd. Toen we weer gesettled waren zijn we plannen gaan maken voor de komende dagen. Vandaag zijn we met de watertaxi naar Chinatown gegaan. Wat kunnen ze hier toch veel mensen op een boot zetten. In Chinatown waren we onderweg naar een tempel toen een Thai ons vroeg waar we naar toe gingen. We vertelden naar welke tempel we wilden gaan. Hij vond het een goed idee, maar er was nog een tempel in de buurt en die was maar eens per jaar open. Dat was vandaag, omdat het Big Buddha-day was. Deze tempel ligt aan de overzijde van het water. Hij vertelde ook dat aan de overzijde van het water de meeste boedisten wonen en dat zij dus feest vieren vandaag. We konden met een longtailboot door de kanelen varen. We moesten niet zo’n dure toeristen boot nemen, maar vertrekken vanuit een Thaise pier. Voor we het wisten sprak hij een tuktuk aan en vertelde deze man waar hij ons naar toe moest brengen voor 10 Bath. En bij de boot moest hij er voor zorgen dat we maar 1000 Bath per persoon zouden betalen. We zaten eenmaal in de tuktuk en we vertrouwden het niet. Iets klopte er niet. We hadden de Eenzame Planeet bij en zochten snel de tempel op. Altijd open en te komen met een pontje voor een stuk minder geld. Toen we bij de Thaise pier waren klopten ons gevoel nog minder. We hadden daar gezegd dat we niet meegingen omdat we hem niet vertrouwden. De tuktuk kreeg 10 Bath en we liepen aan. Hij kwam achter ons aan en zei dat we voor ieder 600 Bath ook mee mochten. Toen wisten we het helemaal zeker. We zijn terug gelopen en ongeveer op hetzelfde punt dat we aangesproken waren, stonden deze 2 mannetjes met 2 andere toeristen te praten. Ria begon te roepen dat ze leugenaars waren en dat ze het niet moesten doen. De tuktuk reed aan en de man liep weg. Ongelooflijk! De rest van de dag hebben we rond gewandeld in Chinatown. Tempels, markten en winkelstraten die vol met mensen waren. Langzaamaan zijn we te voet terug gegaan naar ons hotel. Het was een hele trip, maar we hebben mooie dingen gezien. Vanavond toen we ons eten wilden bestellen begon het ineens heel hard te regenen en te onweren, maar binnen het uur was het weer droog. Toen we bij het hotel aankwamen konden we nog net de oefenoptocht voor morgen zien. Het lichtfestival.

27 november 2012:

Vandaag hebben we de route van 6 kilometer gelopen door de oude stad. Rond 9 uur zijn we al gaan lopen, want anders is het niet meer te doen. We hadden nog een stukje te lopen voordat we bij het beginpunt waren. Volgend jaar een stappenteller mee, want we zijn eigenlijk wel benieuwd wat we afleggen. Vrij snel waren we bij het paleis en de tempel die daar bij hoort. In de tempel zit een Buddha van jade. Drie keer per jaar krijgt Buddha een ander kleedje om van de koning. Begin van de regentijd, de warme en koude tijd. Men was streng binnen de muren. Rokken en broeken moesten over de knie en geen blote schouders. Overal was een sjaal genoeg, maar niet hier. We moesten (gratis) bloezen lenen. We leken net sjappies, maar ja hier komen we nooit meer. Het werd ontzettend warm en het was er zo druk. Dit hebben we nog nergens gehad. Na zo’n 2,5 uur hadden we alles gezien. We zijn over de amulettenmarkt gelopen. Menig boedist koopt hier dus een amulet, zodat zij geluk ontvangen. Het lijkt echt zooi in onze ogen. Vervolgens langs een boedistische universiteit gelopen en langs een reguliere universiteit. Langs het Royal Field waar eventueel crematies plaats vinden van het koningshuis, maar ook vliegerwedstrijden zijn, zijn we langs verschillende monumenten gelopen. We hebben natuurlijk nog wat tempels gezien, maar niet overal binnen gegaan. Langs leuke kleine straatjes met diverse handelaren. We zijn geeindigd bij tempel Pho. Hier ligt een buddha van 46 meter lang en de onderzijde van de voeten zijn met parels ingelegd. Het is tevens het grootste tempelcomplex. Bij binnenkomst kregen we een flesje water. Wat gastvrij! De tempel straalde rust uit en had in onze ogen veel meer dan de tempel bij het paleis. Wat waren we moe van deze trip. We dachten dat het vandaag niet zo warm zou zijn, maar het liep met straaltjes van onze lijven. Lang leve de douche! Overigens blijkt het lichtjesfestival pas morgen te zijn en niet vandaag. We zijn benieuwd!

Lieve groet,

Ria en Linda