San Francisco

25 juni 2026

Omdat het ontbijt hier “maar” tot 9 uur is, zijn we altijd op tijd op. We hebben weer een ondergrondje gelegd voor deze dag. We hebben Kasper het Spookje weer opgepiept en deze kwam weer keurig op de afgesproken plek voorrijden.
Het miezerde wat, maar het mocht eigenlijk geen naam hebben. De temperatuur was misschien niet eens zo slecht, maar als het grijs is dan doet het gewoon anders aan.

Vandaag zijn we begonnen bij de Painted Ladies. Een aantal fleurige victoriaanse huizen op een rijtje aan het Alamo plein. Er liggen hier nog een aantal mooie huizen, maar in deze buurt merkten we ook al dat San Francisco op heuvels ligt. In het park stond een bord dat de Coyote hier gespot is en voor overlast kan veroorzaken. Wat komt zo’n beestje toch midden in de stad zoeken.
Omdat de lucht nog niet geklaard was, zochten we een koffietentje in de buurt. Na een minuut of tien lopen streken we neer in een koffietentje. Opwarmen met koffie en een croissantje delen….koffie uit een stenen beker….wat een genot. Bijna overal krijgen we hier koffie uit een kartonnen beker…ook als je de koffie daar opdrinkt.

We piepen Kasper weer op en laten ons naar de zogenaamde “postcard view” brengen. Tja, de zon schijnt nog wel niet….maar we proberen onze route zo efficiënt mogelijk te doen. De brug lag gedeeltelijk in de wolken en dat was ook wel wat mysterieus. Dus we hebben toch onze plaatjes geschoten, want soms zijn de dingen ook gewoon zoals ze zijn. Onderaan de brug lag ook een verdedingsfort en deze was te bezichtigen. Dus we zijn hier ook ingelopen en hebben wat rond gekeken.

We wilden graag Lombardstraat zien, dus Kasper bracht ons die kant op. We dachten eigenlijk bovenaan afgezet te worden, maar we moesten helaas zelf nog naar boven lopen. Een stijgingspercentage van 27%. Wat een klim! Maar we deden het, allemaal! Bovenaan konden we naar beneden kijken en de haarspeldbochten zien in het straatje. Het kromste straatje ter wereld heeft de Lombardstreet als titel behaald. Toch is hellingspercentage hier maar 16%. Wij konden met de trappen naar beneden en vanaf beneden was het misschien nog wel beter zien. Tja….dit moet je gezien hebben. We zagen de tram ook nog voorbij komen, maar deze zat zo vol dat we blij waren dat we daar niet in zaten.
Vanuit hier zijn we naar de fisherman’s wharf gelopen. Dat was niet zo’n grote afstand. Op het terras in het zonnetje genoten we van wat te drinken en te eten. Even de voetjes laten rusten en onszelf voorzien van energie.

We besloten dat papa en Ria in een bar voetballen gingen kijken, zodat mama en Linda nog even naar Pier 39 konden. Allebei de partijen blij. 😉
In de bar zette de bartender de tv voor hen op Nederland – Tunesië. Zij zaten daar dus prima. Mama en Linda gingen even lekker winkeltjes kijken.
Na de rust kwamen we weer samen in de bar. Tevens een mooie plek om ook ons laatste avondmaal te doen.

Rond half zeven kwam Kasper weer voorrijden en iets voor acht uur waren we weer thuis. Nog wat restjes opdrinken uit de koelkast en de Uber voor morgen regelen. Helaas kan Kasper ons niet wegbrengen. We vermoeden dat zijn kofferbak te klein is voor al onze bagage.

Hopen dat we vanavond goed kunnen slapen, want morgen moeten we nacht spelen in het vliegtuig. Dat worden dan toch weer meer hazenslaapjes.

Vrolijke groet,

Ria en Linda