22 juni 2026
Vandaag stond in het teken van het volgen van wegnummer 1 naar het Noorden. De routeplanner stond op snelwegen vermijden, dus de duur van de reis was wel iets langer vandaag.
Bij het opstaan was het wat grijzig en het weerbericht vertelde ons dat het mistig was boven zee. De zon zal toch nog wel komen, zeker?!
Onze eerste uitdaging was het zoeken van de zeehonden…..deze moesten ergens ten hoogte van San Simeon wonen. En jawel….ze waren thuis. Ze lagen met velen op het strand en sommige speelde met elkaar in de zee. Die geluiden die ze maken om elkaar uit te dagen…geweldig. Ze rollen zichzelf ook om in het zand, dus ze liggen daar niet glimmend te shinen voor de mensen. Op de parkeerplaats lopen weer veel chipmunks rond. Deze zijn echt een stuk onaangenamer. Ze zijn op zoek naar voedsel en hebben inmiddels waarschijnlijk geleerd dat er bij mensen wat te halen is. Dus ze komen al op je af en dat voelt echt niet zo tof.
Maar goed…..we konden hier uren staan kijken…het was tijd om verder door te gaan.
We reden dus tussen de kust en de bergen….het was een mooie route! Hier en daar was de weg niet zo geweldig, maar we hadden geluk want een half jaar geleden was de weg nog dicht, omdat deze gedeeltelijk weggeslagen was. De mist trok steeds meer op en we konden steeds verder weg gaan kijken.
In Big Sur hadden we een koffiestop en omdat het bijna 12 uur was hebben we er maar direct een lunchstop van gemaakt. We zagen op een terras waar we over de oceaan uit konden kijken. De roofvogels cirkelden boven onze hoofden. Er kwam af en toe een kuifvogel voorbij, maar die was steeds zo vlug dat we hem niet op de foto hebben kunnen vangen. Het zonnetje scheen zelfs zo hard dat we de parasol nog open moesten klappen. Wie had dat gedacht vandaag?
Nog een kleine 2 uur hadden we te gaan…..dus we meanderden verder tussen de bergen en de oceaan. Uiteindelijk kwamen we in een tuinbouwgebied terecht. Velden vol met aardbeien, artisjokken en bloemkolen en veel hardwerkende mensen. Maar velden zo ver als we kijken konden. Uiteindelijk kwamen we uit bij de laatste camping van deze reis. Jammer hoor!
Het waaide hier behoorlijk, maar we hebben buiten toch de laatste zonnestralen gevangen. Nog even genieten van de laatste rosé en biertjes. Het leven is best goed! Na het eten moesten dan echt de tassen ingepakt worden….maar het pakt toch anders in als je weet dat je het morgen ook gewoon weer nodig hebt en erbij kunt. Dus het is minder goed georganiseerd. Het enige doel is: mee naar het hotel krijgen vanuit de camperboer.
We hebben nog koffie gedronken en waren dus veel later klaar met ons avondritueel dan de andere avonden. En dat terwijl morgen de wekker redelijk vroeg gaat. We hebben nog wat kilometers te gaan en we willen natuurlijk wel op tijd bij de camperboer zijn.
Voor de laatste keer bedden dekken…..we hopen op een goede nachtrust.
Zonnige groet,
Ria en Linda
|
en Ria |
