Grand Canyon

14 juni 2026

Vandaag hebben we de zogenaamde rode route in de Canyon met de shuttlebus gereden. Deze gaat over Hermitroad. In de zomerperiode is deze afgesloten voor auto’s en alleen met de shuttle te doen. Op deze manier doseren ze het verkeer en dus de uitlaatgassen. We liepen vanuit de camping naar de eerst volgende halte die ons naar het transferpunt voor de rode route brengt. De bussen reden elke 10 minuten, dus dat is goed geregeld.

Het was al aardig warm en we hoorden in de eerste bus dat deze shuttle vanuit het eindpunt slechts drie haltes aan doet. We hebben daarom onze plannen bijgesteld. We stappen bij de eerste halte uit en werken zo naar het eindpunt toe i.p.v. andersom. Het was een schitterend uitzicht vanaf deze hoogte. In de diepte zagen we rivieren stromen. Er lopen er kennelijk vijf, maar die puzzel hebben we niet volledig gelegd. Bij het ene punt moesten we iets meer lopen dan bij het andere punt, maar alles was te overzien. Halverwege was het tijd voor een banaantje. We waren net onze banaan aan het afpellen toen daar een eenkhoorn op ons afkwam. Hij had al een behoorlijk postuur en dat kwam vast niet van de nootjes. Hij had het op de bananen gemunt en kwam steeds dichterbij op een niet al te fijne manier. Wegwezen hier! Gedurende de ochtend voelden we het weer veranderen. De wolken namen toe en er kwam een briesje. In de verte hoorden we al wat rommelen. Het zou toch mooi zijn als we droog op het eindpunt aan zouden kunnen komen. Bij voorlaatste punt vingen we wat druppels, maar het was nog te hebben. We zagen de kleur van de rivier veranderen doordat het steeds donkerder werd.
Aangekomen bij het eindpunt…waar we onszelf een koffie hadden beloofd, bleek er niet echt een koffietentje te zijn. Buiten op een boomstam kon je gaan zitten. Daarnaast veranderde het weer snel en werd iedereen verzocht terug te gaan naar Grand Canyon Village. Er waren onweersbuien voorspeld en dus moest iedereen terug. Maar alles was goed georganiseerd. Geen dringen of duwen….iedereen een voor een de bus in.
Terug op het transferpunt hebben we de bus terug naar de camping genomen. Onderweg had het al behoorlijk geregend en als we daar zijn zitten we in ieder geval veilig in onze camper.
Thuis is de koffie toch het best, nietwaar?!

We kwamen net aan bij de camper en toen begon het te regenen. Tja…toen zat er niets anders op dan via de liveblog de wedstrijd Nederland Japan te volgen. Na de wedstrijd was het weer ook weer opgeklaard en zijn Ria en Linda nog even een eindje gaan wandelen. De temperatuur was wel gedaald, maar prima om een ommetje te doen.
Door het bos zijn we naar Marketplaza gelopen. Even rond gekeken in de winkel ( een combinatie van supermarkt en outdoorwinkel).
Terug thuis hebben we nog lekker in het zonnetje gezeten, maar helaas ging het toch weer druppelen rond etenstijd.
Het was iedere keer niet veel, want de bbq kon gewoon aan en na het eten hebben we fijn buiten koffie gedronken.

Nu gaan we lekker dromen over wat we morgen kunnen gaan doen.

Tot de vogelde keer!

Ria en Linda