6 juni 2026
Vanochtend ging dus al heel vroeg de wekker….ppfff….maar niet zeuren het is vaak zes uur en dan hebben we er geen moeite mee. Om 7.00 uur reden we, dus we liepen goed op schema.
Het streven was om om 12 uur in Moab te zijn op de afgesproken plek met de monteur. Alles leek mee te zitten op de weg, dus we konden mijlen vreten. De weg was wel saai. Er was weinig te zien….het leek wel woestijn waar we in terecht gekomen waren. Moeders heeft lekker zitten haken en Linda had hoofdpijn dus sloot haar ogen even. De chauffeur en navigator hielden ons op koers.
Rond half elf hadden we even pauze. Benen strekken, iets eten om alert te blijven en de blaas ledigen. We reden mooi voor tijd Moab binnen.
Ook de monteur kwam op tijd aan rijden en was vriendelijk en behulpzaam. Jullie zullen vast niet verbaasd zijn, maar natuurlijk deed het warm water het nu. We lieten de kraan lopen, maar geen foutmelding en gewoon warm water. Oja….we hadden al drie dagen lang last van deze storing. Hoe kon dit nu weer? Hij ging nog even in de ruimte kijken met elektriciteit e.d. en heeft iets schoon geblazen wat mogelijk de oorzaak geweest zou kunnen zijn. Nog een keer het water laten lopen….en geen foutmelding. Niet te geloven, maar ja als het werkt dan werkt het.
We zijn naar Arches nationaal Park gereden, want dat lag niet ver weg en we hadden ondertussen een camping in de buurt vastgelegd. We wisten immers niet hoe lang we in Moab bezig zouden zijn. Het was inmiddels bloedheet, dus het voornemen was om geen wandelingen te maken.
Steeds als je denkt het kan niet mooier worden we weer verrast. We konden door het park met de camper en er lagen vele stopplaatsen. Eventueel kon je een wandeling maken, maar dat hebben we dus vandaag niet gedaan. We zagen in de verte bergen met nog sneeuw in de toppen en dat met deze temperaturen. Vanuit het niets doemen er stenen op zo hoog als morgen heel de dag. Stenen waarin je vormen kunt zien, zoals een schaap of een kudde olifanten. Een balancerende kei….indrukwekkend….en ook als je je realiseert dat deze een keer naar beneden zal rollen. Er stonden drie figuren met de naam: de drie roddelaars. Maar natuurlijk stonden er ook vele bogen in het park. De één wat verder weg dan de ander….maar allemaal bijzonder. Prachtige vergezichten. Het is duidelijk dat het nog veel drukker kan zijn in het park, maar met dit weer kan er eigenlijk niet gewandeld worden, dus als de temperatuur lager is zullen er veel meer mensen hier zijn.
Na deze mooi tour zijn we naar de camping gereden. Het was een eindje terug, maar het is weekeinde en er zijn vele campings al bezet of ze vragen de hoofdprijs. We hadden dus voor deze nacht een half uurtje buiten Moab een camping gevonden. We kwamen er aan en moesten eigenlijk ook wel direct ontzettend lachen met elkaar. Wat een zooitje ongeregeld om te zien….waar zijn we terecht gekomen? Het waaide ook ontzettend hard, dus het stof raasde om de camper heen. Maar we hebben water, elektriciteit en de wc kan op de riolering, dus we klagen niet. Als echte Amerikanen blijven we in de camper met de airconditioning aan. We eten en drinken iets. We lezen wat.
Omdat het zo hard waaide kon de bbq echt niet aan, dus we moesten even creatief zijn met hetgeen we in huis hadden. Maar dat lukte natuurlijk. Dus een lekker maaltje op.
Het is overigens wel bijzonder om zo een middag en avond binnen te leven op zo weinig vierkante meters.
Overigens zag het sanitair er verder netjes uit. Het is allemaal wat verouderd, maar het is schoon.
Tijd voor de afwas….de teil half gevuld met warm water….en jawel foutmelding en geen warm water meer. We hebben een foto gemaakt van de melding en vaders heeft direct de monteur nog gebeld. Een nieuwe afspraak voor morgenochtend half negen in Moab gemaakt. Gelukkig waren we nog niet ver weg van Moab en wilde de monteur ook opnieuw helpen op zondag.
Zonnige groet,
Ria en Linda
|
en Ria |
