4 juni 2026
Soms lijkt het wel of de duvel er mee speelt….maar we hebben geen warm water meer. De warm watervoorziening geeft een foutmelding aan. We hebben alle denkbare mogelijke oplossingen al uitgeprobeerd, maar niets heeft geholpen. Dus toch maar contact gezocht met Roadbear. Dit kostte wat tijd en leverde niet direct iets op. We hadden laten weten waar we naar toe zouden rijden en ons opnieuw zouden melden als we daar waren, zodat zij de juiste hulp konden regelen.
Vandaag reden we langs weg 12….een schitterende route en kennelijk een van de mooiste routes in Utah. We reden eerst langs de andere zijde van Bryce Canyon. Het was herkenbaar, maar zeker niet zo mooi als vanuit de zijde waar we gisteren waren. Vervolgens slingerenden we langs diverse soorten landschappen. We hebben droge vlaktes gezien, maar ook groene bergen met groene weilanden. Echter is het wel een verlaten stuk land. Hier en daar staat een boerderij met koeien of schapen. Het zijn dan overigens wel flinke boerderijen, dus de boeren lijken het hier wel goed te hebben. Op een gegeven moment zien we de boompopulatie echt veranderen. De bomen worden groener en het zijn geen naaldbomen. Op de weg wordt gewaarschuwd voor ijzige wegen en dat we op moeten letten voor de sneeuwschuiver. Die rijdt nu natuurlijk niet, maar ook door de palen langs de kant van de weg is duidelijk te zien dat het hier goed kan sneeuwen. We zitten inmiddels op bijna 3000 meter hoogte. We voelden het ook wel in onze oren.
We hebben ook opnieuw rode bergen gezien, die afgewisseld werden met witte bergen. Maar nogmaals eigenlijk nauwelijks dorpen en dus geen koffiegelegenheid. Daarom zelf koffie gezet met uitzicht op een canyon. In een dorpje van zo’n 2000 inwoners hebben we de supermarkt aangedaan. We wisten dat op de volgende camping geen elektriciteit zou zijn, dus we moesten ook even nadenken over het eten. We hebben natuurlijk wel een generator, maar we proberen zo slim en efficiënt mogelijk alles te organiseren.
Op de camping waar we nu verblijven is inderdaad geen elektriciteit. We hebben geen stromend water, wel een watertappunt als het nodig is. Er staat één wchokje, maar geen douchegelegenheid. Het is echt een natuurcamping. We hadden hier een plekje gereserveerd, maar dit leek vrij klein voor onze camper. We zien daarom van plek gewisseld en dat kan ook gewoon. Je neemt je briefje mee en klemt het onder een andere knijper en klaar is Klara. We hebben wel echt een mooi plekje. Uitzicht op de rode bergen. Het is er rustig. We hebben schaduw. We hebben echter heel minimaal telefoonbereik, maar net genoeg om te kunnen sms-en met Roadbear. Ze gaan proberen om ons morgenochtend te laten helpen en anders zoeken ze iets in de buurt van onze volgende bestemming. Laten we hopen dat dit ook weer zo gefixt is.
Vanavond rond negen uur gaan we toch naar binnen. De muggetjes beginnen te komen en lijken ons toch lekker te vinden. We zitten nog even binnen en tegen tien uur gaan we toch lekker plat. Uitrusten van deze dag vol met indrukken.
Vrolijke groet,
Ria en Linda
|
en Ria |
