31 mei 2026
Gisterenavond was het schitterend om vanuit het raam de maan naar binnen te zien schijnen en deze ochtend scheen de zon naar binnen. Het werd in een snel tempo warm en dat beloofde dus wat voor vandaag.
Onderweg deden we een indianendorp aan, maar er was niets te zien. Nou ja….een hoop rotzooi, maar geen bijzonderheden. Dus we gingen door. In één van de reisboekjes hadden we gelezen dat Peggy Sue in Mesquite heerlijke appeltaart had, dus daar gingen we op af. We troffen een echte jaren 60 tent met allerlei platen aan de muur. Van die zitjes zoals je deze ook van televisieseries kent en serveersters die rond lopen. Helaas had Peggy Sue geen appeltaart vandaag. We zeiden nog dat we er speciaal voor kwamen. Het speet haar, maar geen appeltaart vandaag. We tuurden even op de kaart en gingen voor pancakes. Er kwam een stapel binnen…..dom dom dom…hier hadden we met meer van kunnen doen. We kwamen allemaal een heel eindje, maar helemaal op lukte echt niet. Ria had een wrap en ook zij had voor een weeshuis op haar bord liggen. We kregen nog een tweede mok koffie….je weet wel van die ouderwetse filterkoffie, die staat te pruttelen in de kan.
Nog wat voorraad aangevuld bij de supermarkt, zodat we de komende dagen weer vooruit kunnen.
Onze volgende missie was de Beaver dam, maar die missie is niet volbracht. We moesten er verder voor van de weg af dan we dachten en waarschijnlijk kon de dam toch niet tippen aan de hoover dam. We vervolgden onze weg naar het Zion nationaal park. We reden Virgin binnen en zien daar langs de kant van de weg een oude saloon, oude kar en postkantoor liggen. Het is een winkeltje met indianen en cowboyspullen. Er zijn allerlei souveniertjes te koop. We hebben wat rond gesnuffeld en ze hadden er heerlijk ambachtelijk ijs. Dat moesten we toch proeven.
We hebben een camping geboekt in Virgin voor de komende twee nachten. We hebben opnieuw een schitterende plek. We kunnen genieten van de bergen om ons heen en er is rust op de camping. Vanmiddag hebben we niets meer gedaan. Rustmiddag! Morgen gaan we het Zion park bezoeken. We mogen hier niet zelf met de camper in en zullen vanuit het bezoekerscentrum met een shuttle het park in gaan. #zininin.
Met het overgaan van de staatsgrens naar Utah leven we een uur later. De tijd vloog voorbij.
Vanmiddag zagen we wat mensen zich verzamelen op een grasstrook. Ook wij waren nieuwsgierig natuurlijk, dus gingen kijken. Er lag een ratelslang en de eigenaar zat niet zo op deze slang te wachten. Hij liet een pick-up komen en liet deze eroverheen rijden. Tja…dat kan ook. Vervolgens werd de slang meegenomen van de grasstrook af. Hier kunnen we natuurlijk een kei spannend en indrukwekkend verhaal van maken voor de thuisblijvers. 😀
We hebben vanavond heerlijk lang buiten gezeten. Dat is dan weer wel het voordeel van dat het warmer is, maar tegen 22 uur beginnen we te gapen en wint het ritme het toch van ons. We hebben nog even naar de rondvliegende vleermuizen gekeken. Wat hebben zij toch een mooie slag tijdens het vliegen. We springen daarna ons bed in, want morgen zijn we waarschijnlijk tegen zes uur weer present.
Vrolijke groet,
Ria en Linda
|
en Ria |
