Hallo allemaal,

26 oktober

Vandaag werden we wakker met regen. Gatsiedarrie! Het is zeker niet koud. We hebben op internet gekeken wat de weersvoorspelling is. Morgen is een natte dag, maar ook in Nha Trang. We hoeven dus niet per se vandaag weg. We besluiten vandaag te gaan fietsen en morgen met de slaapbus door te reizen. We hebben alvast een busticket vastgelegd. We hebben in het dorp rond gekeken waar ze goede fietsen te huur hebben. Voor 30.000 dong hebben we 2 fietsen gehuurd, dus voor zo’n 1,20 euro hadden we heel de dag vervoer. In het hotel hebben we onze regenjassen opgehaald. Onze rugzakken in de regenhoezen en op naar de zee. Toen we beneden in het hotel kwamen, vroegen ze wat we in hemelsnaam gingen doen. Nou gewoon fietsen daar zijn we op gekleed. In Nederland weten we niet beter. Door de rijstvelden zijn we naar het strand gefietst. Langs het strand zijn we naar een vissersdorpje gefietst. Daar hadden ze een school en een aantal kinderen hadden een salamander gevangen en een sigaret in zijn mond geduwd. Ze hadden de grootste lol. Zielig, he?! Via het strand terug naar Hoi An en nog wat verder door gefietst. Daar zagen we weinig meer en zijn we omgedraaid. Maarreh….Peter, wij zijn dus aan trainen voor die fietstocht door China. Sponsors hebben we nog niet gevonden. Oja, Petra misschien iets voor jou om mee bezig te gaan. Je zat toch nog te wachten op instructies?! Maar goed, vandaag heeft het zo’n beetje heel de dag gemiezerd met afwisselend droge momenten. We mogen dus niet klagen.

27 oktober

Vandaag was het rustdag, omdat we de nachtbus zouden hebben. Toen we wakker werden, konden we geen straat zien. Het regende zo hard dat de straten onder water stonden. Voordat we alles ingepakt hadden en zo ver waren om te ontbijten was het droog. Nog wel grijs, dus de regenjassen moesten wel mee. We hebben een goed ontbijt op bij de bakker en zijn toen op zoek gegaan naar een olifant. Iemand in Nederland vroeg ons om een olifantje uit Vietnam mee te brengen. Natuurlijk zijn we ook aan het water gaan kijken. Er is echt veel regen gevallen. De steigers staan al onder water en op sommige plaatsen loopt het water al over straat. Inmiddels was de zon gaan schijnen. De 2 oude mannen kwamen ook weer aan in hun bootje. We hebben nog gezellig met handen en voeten gebuurt. Rond 17 uur zijn we terug gegaan, want om 18 uur zou de bus ons komen oppikken. Om 17.50 uur kwam er een Vietnamees aan op een scootertje en riep ons kamernummer en Nha Trang. We moesten hem volgen. Het bleek dat de bus elders zou stoppen en we moesten dus nog een stukje lopen. We stapten dus bus in en deze was zo vol! Helemaal voor in de bus hadden we plek en deze keer niet boven in. Oeps! Maar er lagen zelfs mensen in de gangpaden op een dun matje. Het was zo warm. De rijkunsten waren weer net zo dramatisch. Om 22 uur was er een weer een plaspauze en een wissel van chauffeur. Er werd geen Engels gesproken, dus we moesten maar uitvogelen wat de bedoeling was. Om 5.30 uur stopten we. Was dit Nha Trang? Waarschijnlijk wel, dus we zijn uitgestapt.

28 oktober

’s Morgens om 6.00 uur op zoek naar een hotel. Het regende zo hard, maar alles in regenhoezen en gaan. We hebben een hotel gevonden. Het is zeer eenvoudig, maar we zullen hier niet lang blijven. Het is regentijd hier, dus het strand zal ons weinig brengen. We hebben toen we aankwamen eerst onze rugzakken leeggemaakt. Het heeft zo hard geregend dat het doorgeslagen was. Waslijntje gemaakt en alles uitgehangen. Toen nog zo’n 3 uur geslapen. heerlijk. Na een stevig ontbijt zijn we op zoek gegaan naar de witte Buddha. Dit betekende weer een stevig eind wandelen. Het miezerde wat en 1 keer een stevig bui van ongeveer 15 minuten. Die bui hebben we afgewacht onder een overkapping. Daarna is het droog geworden en hebben we mooie foto’s kunnen maken. Er lag ook een schitterende slapende Buddha. Op de terugweg hebben we vuilniszakken gekocht, zodat we onze kleding droog kunnen houden in de rugzakken. Waarschijnlijk is Ria’s rugzak ook in de bus al nat geworden, omdat er op sommige zoveel water stond. We hebben een busticket naar Dalat gekocht voor morgen. De zee is hier momenteel erg woest. Enorme golven die stuk slaan op het strand. Alles is hier gericht op het strand en uitgaansleven, dus wij kunnen gerust verder. ’s Avonds bestelden we eten en toen het op tafel gezet werd, was het koud. We keken elkaar aan en besloten er iets van te zeggen. Het werd meteen terug genomen en kregen excuses. Het had niet mogen gebeuren en als goedmaker kregen we een stuk zelfgemaakte appeltaart. Ach ja….deze was warm en heerlijk.

29 oktober

Vandaag zijn we met de bus naar Dalat gegaan. Vetrek was om 8.00 uur en het was een minibusje. Deze zat tot de nok toe vol. De benen zaten weer goed vast tegen de voorstoel en dat voor zo’n 5 uur. Het was wel een schitterende rit. Door de bergen en kleine dorpjes. De wegen waren vrij slecht en dat maakte het ook zo’n lange rit. Aangekomen in Dalat zijn we naar een hotel gelopen. Net iets uit het centrum, maar dat is niet zo’n ramp. We zullen hier weer veel moeten klimmen en dalen zo in de bergen. Dat is goed voor onze kuitspieren. Vanmiddag hebben we een rondje gelopen. Het is hier wel een stuk minder warm. Dalat noemen ze de stad waar het altijd lente is. De bewoners hier hadden vanavond al winterjassen en mutsen op. Een winter in Nederland is niets voor hen waarschijnlijk.

Lieve groet,

Ria en Linda

Hallo allemaal,

24 oktober

Om 5.30 uur ging de wekker. De receptioniste in het hotel had aangegeven dat we een uur voor dat te trein gaat een kaartje moeten kopen. Zij kon het ook doen, maar dan kostte het het dubbele. De trein zou om 8.00 uur gaan, dus daarom vroeg uit bed. Om iets over 6 uur zaten we aan het ontbijt. Deze keer zijn we met de taxi naar het station gegaan. We vonden het te ver lopen. Er werd daar gelijk aangegeven dat de trein van 8 uur niet zou gaan. Door de overstromingen gaat er elke dag een trein van noord naar zuid en elke dag een van zuid naar noord. Het is steeds afstemmen hoe laat een trein kan gaan. Er ligt een enkel spoor en ergens moeten ze langs elkaar. De planning was dat de trein van 11.00 uur zou rijden, maar ze waren niet zeker. Ze vroegen waarom de bus niet namen, want dat was toch sneller. Aangegeven dat we graag het uitzicht wilden zien. Toen werd ons verteld dat we dit niet zouden zien, want door de overstromingen gaat de trein niet door het mooie gebied, maar door de tunnel. Hebben wij dit? Wat doen we….Wachten met het risico dat de trein niet gaat om 11 uur of toch de bus. De bus zou namelijk om 8.30 uur gaan. Wat een denkwerk deze vakantie. Okay we nemen de bus naar Hoi An, want die gaat eerder en zeker. De trein gaat maar tot Danang en mogelijk zelfs niet. Busticket gekocht en wachten op de bus. De rit zou 5 uur gaan duren. Het is best lang, want onze benen zijn echt te lang voor deze bussen. Maar we hadden geluk! Om 12.30 uur waren we al in Hoi An. Hotel gezocht en daarna een rondje gelopen door het dorp. Morgen gaan we een tourtje lopen.

25 oktober

Vanochtend waren de winkels en de bakker nog niet open toen wij rond liepen in het dorp. We zijn dus bij het water gaan zitten. Op het water lagen 2 bootjes met op elk bootje een oude Vietnamees. Zo leuk! Ze zeiden goedemorgen en vroegen of wij een foto wilden maken. Netjes hallo terug gezegd, maar de rest afgeslagen. We hebben het eens zitten bekijken. Als iemand een foto maakten vroegen zij geld. Normaal willen we geen geld geven, maar deze mannen zijn zo geweldig. Dus gevraagd op zij op de foto wilden. Poseren als de beste deden zij. Beide hebben we een dollar gegeven. Zij blij en wij ook. Een van de mannetjes kwam uiteindelijk vragen of wij wilden varen. Het was nog zo rustig op het water en ach waarom ook niet? We hebben zoveel plezier gehad. De oude man sprak niet meer engels dan “same same”. De rest beeldde hij uit of tekende hij met water op zijn bootje. Het was echt geweldig! Na een uurtje was het tijd voor een ontbijt bij de bakker. Daarna zijn we de wandelroute gaan doen. Het was inmiddels een stuk warmer, maar in een rustig tempo hebben we mooie dingen gezien. Oude huizen die er aan de buitenkant niet altijd even mooi uit zien, maar regelmatig staat hier het water 1,5 meter in de huizen. Het is een gezellig dorp met ’s avonds de lampionen aan. We hebben nog een rokje voor Linda en een broek voor Ria laten maken. In 5 uur tijd was het klaar en zag het er netjes uit. Vanmiddag werden we aangesproken door een Easy Rider. Hij had een leuke rit van 3 dagen de binnenlanden in op de motor. Het klonk goed. We hebben zijn aanbevelingen van toeristen kunnen lezen, maar het was een dure rit. Tenminste in verhouding met wat we anders uitgeven. Dit hebben we dus vriendelijk afgeslagen. Vanavond waren we op zoek naar een restaurantje. We staan ergens op het menu te kijken en ineens wordt er gegild (ook door de locals). Er glipt een slang over de weg. Volgens de locals een giftige. Een moeke slaat met een stok de slang steeds verder van het terras, maar wij bedankten voor dit terras. ’s Avonds liepen we terug en hebben we het pas maar gevolgd in plaats van door het gras te lopen 😉

Lieve groet,

Ria en Linda

Hallo allemaal,

21 oktober

vandaag hebben we eigenlijk niets gedaan. We hebben op internet de schade van de typhoon opgezocht. Heftig! Het weer gecheckt in Hue en Hoi An. Het zou er nu droog moeten zijn en in de twintig graden. Hier is het weercijfer nu een 10. Strak blauwe hemel, zon en warm. we hebben een rondje gelopen en daarbij gehouden. Om 17.15 uur waren we bij het hotel. nog wat gekletst met de medewerkers daar. Om 18.00 uur geen bus voor de deur. er werd vanuit het hotel gebeld voor ons. we zouden echt gehaald worden, maar tussen 18 uur en 18.30 uur. Het half uur tikte voorbij en we werden wat onrustig. Om 18.30 uur stopte er een taxi en daar moesten we in. snel snel want ze moesten nog 2 mensen halen. Onrustig reden zij door de wijk en uiteindelijk scheurden ze naar een busstation. Om iets voor 19 uur kwamen we daar aan. toen we de bus in gingen moesten we gelijk aan Marc denken. boven liggen, want onder vang je van alles op. we hebben foto’s gemaakt van de bedjes. grappig en niet echt gemaakt op langere mensen. al snel ging het licht uit en gingen we dus naar het zuiden. rijden is iedere keer maar hopen dat je blijft leven. Hard remmen waardoor je voor in je bedje schuift. de wegen waren slecht. ’s Nachts zagen we de dorpen die onder water stonden (staan) voorbij komen. triest hoor! wat zijn we blij dat we daar niet in zaten een paar dagen geleden. Het was een gebroken nacht.

22 oktober

Om 9.00 uur kwamen we aan in Hue. Hotel gezocht en opgefrist. we hebben het stadje wat ontdekt en vooral rustig aan gedaan. we hebben een markt bezocht. Toen we in het park liepen, kwamen we de Nederlanders uit halong Bay tegen. Hoe kan het toch?! zij zijn eerder uit Hanoi weggegaan (gevlogen) en nu treffen we elkaar weer. Praatje gemaakt en doorgelopen. vanavond hebben we heerlijk gegeten en leuk gekletst met de serveerster. zij werkt nu in de horeca om Engels te leren en daarna gaat ze weer verder met studeren aan de universiteit.

23 oktober

de biologische wekker heeft zijn werk weer gedaan. Om 6.30 uur waren we weer wakker. we wilden vanochtend naar de citadel (verboden paarse stad) gaan. Het was wel een eindje lopen en de zon scheen al. Het was er wel schitterend. er is veel verloren gegaan tijdens de oorlog, maar ze zijn aan het restaureren. Het is een enorm complex (6 km2). Ook de verschillende overstromingen hebben geen goed gedaan aan het complex. we hebben wel een paar uur rond gelopen. steeds ontdekten we weer iets nieuws. vanuit de citadel zijn we naar het water gelopen. Hier zouden we een dorpje op het water zien, maar de bootjes waren het water op waarschijnlijk. Omdat we zoveel gelopen hebben, hebben we vanmiddag lekker op het terras gezeten. rust! Nu nog een treinkaartje voor morgen regelen zodat we naar Danang kunnen. Dit zouden de mooiste treinrit ter wereld moeten zijn.

Lieve groet,

Ria en Linda

Hallo allemaal,

19 oktober

Vandaag gingen we relaxen want om 18.00 uur zou de bus vertrekken. De kleine leesboekjes gingen mee in de rugzak. We zijn eerst naar de markt gelopen om foto’s te maken. Vietnamezen zijn moeilijker te fotograferen dan Peruanen. Door hun hoofddeksels en mondkapjes zijn ze moeilijker te “pakken” en ze zijn vlugger. We hebben daarna aan het water gezeten. Mensen gekeken en wat gelezen. Na een tijdje zijn we naar een parkje naast de kathedraal gaan zitten. Om 16 uur zijn we gaan eten, zodat we met een gevulde maag de bus in konden gaan. Tevens wat gekocht voor in de bus want het is een lange rit. Daarna in het hotel nog wat geinternet en onze spullen gepakt. Ze wensten ons daar een fijne reis en hoopten dat alles zou lukken. Om 17.45 uur waren we op de plek waar we moesten zijn. We meldden ons en gaven daar aan dat we voor de bus kwamen. “Bus?” zei de man. “Welke bus?” “De bus naar Hue”. Hebben jullie al een idee? ……geen bus! Het weer was te slecht. Het stormde te hard door cycloon Meggie. Even hebben we gevloekt. We hebben geld terug gehad en op hangende pootjes zijn we terug gegaan naar het hotel. Ze vonden het daar zo sneu voor ons. We kregen onze kamer weer terug. We hebben zitten overleggen wat wijsheid is. Vliegticket boeken met het risico dat we ook niet weg kunnen of een paar dagen hier blijven en afwachten. Het is goed weer en we hebben nog wel wat te zien. We zijn op het terras een cocktail gaan drinken en hebben besloten te wachten.

20 oktober

Uitgeslapen tot 7.30 uur en op ons gemak opgestaan. Plannen gemaakt voor vandaag. We zijn naar de Hanoi gevangenis gelopen. Deze is gebouwd in 1896 door de Fransen. Het is gebouwd voor 450 gevangen en op een gegeven moment zaten er 2000. De gevangenis is ook nog gebruikt toen ze met de Amerikanen in oorlog waren. Een deel is afgebroken want er moest een commercieel complex komen. Het was indrukwekkend. Terwijl we foto’s aan het bekijken waren werd Linda ineens aangesproken in het Nederlands. Ze keek op het bleek Wouter te zijn. Ze heeft met hem de managementopleiding gedaan. Hij woont in Haaren en ze hadden elkaar zo’n 2 jaar niet gezien. We hebben lekker gekletst en zijn vervolgens verder gegaan. Na het bezoek aan de gevangenis hadden we koffie verdiend vonden we. We zaten goed en wel en toen kwam Wouter binnen, dus met z’n 3-en zitten buurten. Kei gezellig! Na 1,5 uur gezeten te hebben zijn we echt uit elkaar gegaan. We zijn naar het Wester meer gelopen en daar is een park bij en we hebben daar lekker gewandeld, mensen gekeken en gelezen. Geen idee meer dat we in zo’n grote stad waren. Vanavond zijn we gaan checken of de bussen weer zouden rijden. Jawel, morgen kunnen we weg (denken we). De bus van 18.00 uur hopen we te hebben. Duimen dus!

 Lieve groet,

Ria en Linda

Hallo allemaal,

18Â oktober

Vandaag hebben we uitgeslapen tot 7.30 uur. We hadden alle tijd, want vandaag was het reisdag. Na het ontbijt onze spullen ingepakt. We hebben onze spullen hier gelaten zodat we nog konden wandelen. We hebben wat inkopen gedaan voor in de trein, want we weten niet zeker hoe lang we er over gaan doen. Om 12.00 uur goed gegeten zodat we er tegen konden. Om 13.00 uur onze spullen opgehaald en naar het station gelopen. Om 13.45 uur waren we daar. Buiten blijven zitten, want binnen zagen we minder en het was daar waarschijnlijk warmer. Om 15.15 uur wilden we de juiste trein gaan zoeken. We lieten ons kaartje zien en we werden doorverwezen naar een ander loket. We lieten ons kaartje zien en ze begonnen geld te tellen om terug te geven. Nee! We willen gewoon mee. Toen zij lieten zij een vertaalde aankondiging zien “Geen treinverkeer mogelijk i.v.m. de storm”. Okay wat nu? Terug naar het hotel dan maar. We kregen een warm welkom en via internet lieten zij de schade daar zien. We baalden even dat we niet weg konden, maar na deze beelden was het fijner om hier te zijn en niet in de storm. We kregen onze kamer terug en zijn we naar Kangaroo Cafe terug gewandeld. We verliezen tijd zo, dus misschien de trein maar rechtstreeks naar Hue nemen. Bij Kangaroo cafe gaven zij aan dat ze vanaf vandaag tot en met de 25e niets kunnen boeken. Uit laten zoeken wat een vliegticktet kost. $130 per persoon. Zij gaven ook aan dat dit te veel was. Hun advies: de bus. Dit konden zij niet regelen, dus verwezen zij ons door. Inmiddels was het 18 uur en zijn we eerst gaan eten. We hebben ons zelf getrakteerd op Al’s mud pudding. Heerlijk! Na het eten zijn we onze bustickets gaan regelen. We gaan nu met de nachtbus naar Hue. We vertrekken morgen om 18 uur en komen dan woensdag om 8.30 uur aan. Geregeld! Op ons gemakje wandelden we terug en kwamen toen Ian en Sharon tegen. We kennen hun nog van Halong bay. Zij zitten in hetzelfde hotel. We hebben met hun nog wat gedronken. Het was gezellig. Het zijn lieve mensen. Om 21.30 uur zijn we richting hotel gegaan. Poeh…dat is nachtwerk voor ons deze tijd.

Lieve groet,

Ria en Linda

Hallo allemaal,

16 oktober

Vandaag hadden we een lekker ontbijt in het hotel. Vers stokbrood met een ei en/of jam en vers geperste jus d’orange. Het was bewolkt en ons voorgevoel zei dat we een paraplu mee moesten nemen. Te voet zijn we naar de tempel van literatuur gegaan. Dit is een schitterend complex. Het was de eerste universiteit in Vietnam. Confucius doceerde hier aan zijn leerlingen. Binnen de muren staat dus ook een tempel met diverse altaren. Het begon af en toe de miezeren. Dit is de eerste keer sinds we in Vietnam zijn. Na het bezoek aan dit complex zijn we wat gaan drinken in een restaurant/cafe “met een lach”. Dit een plaats waar de jongen het vak leren en de opbrengsten naar minder bedeelde kinderen gaat. Na het nuttigen van onze drankjes en brownies kwam de serveerster met een dienblad met een theepotje en 2 kopjes. Gelijk gaven wij aan dit niet voor ons kon zijn. zij ging terug met alles en kwam ook weer snel terug. Het was wel voor ons. We kregen het aangeboden. Okay….en Vietnamese thee mag je niet afslaan. Er kwam nog een pot met alleen heet water, zodat we de thee minder sterk konden maken. We hebben dapper door gedronken tot alles op was. We zijn op zoek gegaan naar de Ambassadors pagode. Dit is het officiele centrum van boedisme in Hanoi. Ook dit was weer een mooie plek. Hier moesten we wel onze schoenen uit doen voordat we naar binnen mochten. Deze ronde dus weinig kerken, Rian, maar veel tempels. Nu was het tijd geworden om onze trip naar de Parfum pagode te plannen. We hebben dit weer bij Kangaroo cafe gedaan. We zullen dit zondag doen. We hebben daar tevens onze treintickets naar Ninh Binh geregeld. Maandag zakken we dus af.

17 oktober

Vandaag vertrokken we vanaf Kangaroo cafe om 8.00 uur naar de Parfum Pagode. Toevallig met dezelfde Nederlanders als van de Halong Bay trip. Ehm….had van ons niet gehoeven maar de prijs werd zo weer wel wat gunstiger. De Pagode ligt zo’n 60 kilometer onder Hanoi. Dus zo’n 1,5 uur in de bus. Het duurde even voordat we Hanoi uit waren. Vervolgens gingen we door kleine dorpjes en rijstvelden richting de pagode. Aangekomen bij de haven konden we even naar de wc. Wat geluk dat we de plastuit bij hadden. Zo’n vietnamees plashok is niet echt leuk. Doorspoelen met een kannetje water. Na de plaspauze gingen we met een roeibootje de Parfum rivier op. Het was nog zo’n 45 minuten varen. We gingen in een behoorlijk tempo. Wat had die vrouw kracht in haar armen. Door de rijstvelden en bergen in mist verhuld gingen we verder. Het was bewolkt en het miezerde af en toe. In de rivier liggen allemaal lelies. Aangekomen bij de Pagode moesten we een stukje lopen. Het pas was behoorlijk glad van het alg en mos. We zijn met kabelbaan omhoog gegaan. In de grot was het schitterend. Er zaten monniken te bidden en sloegen daarbij in een ritme op een soort klankschaal. Mensen komen en gaan om te bidden. Er liggen veel offers. We mochten in de grot geen foto’s maken. Eenmaal terug hebben we onderaan de berg geluncht. We kregen allerlei schalen met gerechten en mochten opscheppen in onze kommetjes. Na het eten zijn we naar God’s keuken Pagode geweest. Een deel van deze pagode zijn ze aan het herstellen. Ook deze was weer prachtig. De sfeer die er hangt is heel mystiek. Het voelde goed. Na dit bezoek was het tijd om terug te gaan. Het was inmiddels 15.00 uur. We moesten weer per roeiboot terug. Opnieuw wat het genieten van deze tocht. Alleen het klotsen van het water hoorden we en het fluiten van de vogels. Relaxt! Na dit boottochtje gingen we terug de bus in. Tot Hanoi ging het prima, maar Hanoi zelf…. wat een drukte! Overal waar je kon kijken zie je dan bussen, brommers en auto’s. Ze toeteren allemaal. Ongelooflijk. Om iets voor 18.00 uur waren we terug. We hebben onze treinkaartjes voor morgen opgehaald. Om 15.45 uur vertrekt onze trein van station Hanoi.

Lieve groet,

Ria en Linda

Hallo allemaal,

13 oktober

Om 6.00 uur ging de wekker. Jeetje dat is vroeg. Rugzakken inpakken, zodat we de grote achter kunnen laten en de kleine rugzakken mee kunnen nemen. Om 7.00 uur waren we klaar voor de start. De nachtwacht schrok van ons wakker en moest even bij zinnen komen. Een voordeel zo vroeg is het nog niet zo heet om met de rugzakken te lopen. Om 7.20 uur waren we bij Kangaroo cafe. We hebben daar ons ontbijt op. Heerlijk! Om 8.10 uur vertrokken we met de bus naar Halong Bay. We zijn met een groepje van negen personen. Er komen 3 mensen uit Australie, 2 uit Engeland en 4 uit Nederland. Leuke gids, dus dat komt goed. Het was zo’n 3,5 uur rijden. Halverwege stopten we even. Om 12.00 uur waren we in de haven. We werden met een klein bootje naar de boot gebracht. We kregen een welkomstdrankje en de sleutel van onze kajuit. Het zag er goed uit! Vervolgens kregen we een lunch. Zelfs Linda lustte het. Vlees, vis, fruit, rijst en frietjes. Na het eten zijn we gaan varen. Mooi omgeving…zoveel eilandjes in het water. Iets voor de grotten gingen we voor anker. Hier zouden we gaan slapen die nacht. Met een kleine bootje zijn we naar de grot gegaan. Deze was wel mooi, maar niet heel bijzonder. Na de grot zijn we een uur gaan kayakken. Ojee…..maar nee het viel mee. We hadden zo een ritme te pakken. Door een grot kwamen we in een lagune. wowie! Eenmaal terug op de boot konden we even relaxen. Genieten van de omgeving en wat lezen. Rond 18.30 uur kregen we ons diner. Ook dit kwam weer goed uiteindelijk. We hebben na het eten nog gezellig zitten kletsen (all in english) en om 20.45 uur was het bedtijd. We sliepen zo wat een rust en heerlijke bedden. Op naar de dag van morgen.

14 oktober

Om 6.00 uur ging de wekker weer, maar we waren beide al wakker. We krijgen een ritme. De zon scheen flauwetjes naar binnen. We waren zo op, want op dit tijdstip is het nog goed te hebben buiten. Op het dek hebben we zitten genieten van de omgeving. We kregen een goed ontbijt. Gebakken ei, broodjes, toast, bananen enz. Na 1,5 uur varen kwamen we bij Cat Ba aan. Het volgende eiland. We gaan hier een grot bezoeken, nadat we een tijdje in de bus hebben gezeten. Deze was zoveel mooier dan die van gisteren. Veel puurder, veel minder toeristen dan gisteren. Eerst moest er een wierrookstokje aan het op het altaar, want de goden moeten goed gezind zijn. Na dit bezoek zijn we gaan lunchen in Cat Ba-dorp. Tja,…..Ria heeft heerlijk gegeten, maar Linda kwam er slecht van af. Er werd opgelet door een van de eigenaren. Zij kwam namelijk vragen waarom Linda niets at. Uitgelegd dat zij geen garnalen, mosselen e.d. lust. Er werd aangeboden een kippetje klaar te maken. Okay dan…..die laat maar komen. Na het eten gingen we naar het hotel. Even opfrissen en weer verzamelen. We gingen naar Monkey-island. De boottocht was weer schitterend. Drijvende dorpen en vissers. Op het eiland hebben we lekker gezwommen en apen gezien. Het blijven geweldige beesten. Niet te dichtbij, want ze zijn razend snel en ze blijven wild. Je kunt foto’s blijven maken. Rond 17.00 uur waren we terug. Nu was het eigen invulling. We gingen wat eten bij een restaurantje, wat er wel leuk uit zag en tja daar bleef het bij …. Ria bestelde gepelde garnalen en Linda kip met frietjes. Er kwam een bord met kip in saus en rijst. We keken vreemd, maar de serveerster zei dat we konden beginnen. ehm…toch het verkeerde besteld dan? Gekeken wat we konden redden. Zeker 15 minuten later kwam het eten van Ria. De garnalen waren niet gepeld en er zat niets bij. Okay dan wat nu? Nou ja…laat maar zo we nemen nog wel een toetje bij de bakker, zeiden we tegen elkaar. Net klaar met alles kwam daar ineens een bord met friet en kip. Tja…eten dan maar weer. Toen we de rekening vroegen stonden er echt maar 2 gerechten op. Mogelijk hebben we dus eten van een ander op. Na het eten hebben we een rondje over de boulevard gelopen, zodat het eten kon zakken. Toen we terug kwamen in het hotel hebben we gedoucht en konden we ons bed weer in.

15 oktober

Na het ontbijt zijn we nog een stukje over de boulevard gaan lopen. We moesten pas om 8.15 uur verzamelen. Toen het eenmaal zo ver was, waren we zo compleet en stapten we de bus in. We zijn nog langs een parelcentrum gereden. We kregen hier uitleg over zout- en zoetwaterparels en kunstparels. Natuurlijk kon je daar ook shoppen, maar niemand voelden zich geroepen. We reden door naar de haven en daar stond de bemanning van het schip weer op ons te wachten. In zo’n 3 uur zijn we terug gevaren naar Halong Bay. De zon scheen niet echt en het waaide, dus het was wat fris. Toch was het weer een mooie vaart. Eenmaal op de kade werd ons verteld dat de bus vast stond in het verkeer. We gingen daarom in een taxi naar het hotel waar we de lunch zouden krijgen. Heerlijk gegeten. Er stond van alles op tafel. Om 12.30 uur vertrokken we met de bus naar Hanoi. Mooie uitzichten. Rijstvelden, tempels, dorpjes e.d. Rond 17.00 uur waren we moe maar voldaan terug. Nu op zoek naar een hotel. Al snel vonden we iets en we zien nog wel voor hoeveel nachten. We hebben besloten niet naar Sapa te gaan. Het is momenteel erg modderig daar en vochtig, terwijl je dus veel moet wandelen door de bergen. We gaan Parfum-pagode bezoeken en dan zakken we waarschijnlijk af richting het Zuiden…..als het weer het toelaat. Het schijnt nog steeds slecht te zijn (overstromingen) rond Hue.

Lieve groet en dank jullie wel voor de leuke reacties!

Ria en Linda

8 oktober en 9 oktober

Om 9.30 uur komen Guido en Daphne voorrijden om ons naar Schiphol te brengen. Rond 11.00 uur waren we daar. Omdat we al ingecheckt waren kostte het niet veel tijd om verder te kunnen. Bagage inleveren en door de douane. Na een eindje gewandeld te hebben, hebben we gegeten. Je weet namelijk nooit wat je in het vliegtuig krijgt. Mooi op tijd gingen we de lucht in. Ongeveer 11 uur zou de vlucht naar Hong Kong duren. Daar is het 6 uur later, dus we kregen al snel diner aan de hand van een menukaart. Grappig!!! Na het eten moesten de gordijnen dicht, want we gingen nacht spelen. Blijft lastig om in een vliegtuig te slapen. Gelukkig hebben ze heel veel films. Eenmaal in Hong Kong zijn we door de douane gegaan. Jeetje de Amerikanen zijn streng, maar hier kunnen ze er ook wat van. Het is een serieus beroep, maar we hebben mooie stempels gehad. Met de express-trein zijn we naar Hong Kong Island gegaan. Het was bewolkt, dus The Peak en Buddha bezichtigen had geen zin. Een rondje centrum hebben we gedaan. Het was erg warm en we waren zo moe dat we weinig energie hadden om heel snel bezichtigingen te doen. We waren daarom op tijd terug op het vliegveld. We hebben een bank gezocht en hebben we een power nap gedaan. Om 18.00 uur ging de vlucht naar Hanoi. In Vietnam is het weer een uur vroeger dan in Hong Kong. De vlucht duurde 1 uur en 40 minuten. Om 18.40 uur waren we in Vietnam. Door de douane duurde wel even. Waarschijnlijk door ons visum. Deze was namelijk door een fout van de ambassade handmatig aangepast. Er werd gecheckt, overlegd en gecheckt in het vietnamees. Maar goed we kregen stempels dus wegwezen. De bagage was vrij snel aanwezig. Buiten het vliegveld was het druk. Veel taxi’s, maar in de lonely planet waarschuwden ze ons voor neppers. Dus eerst observeren, analyseren en dan toeslaan. De eerste vroeg waar we naar toe wilden en zei vervolgens dat hij niet reed. De tweede moest denken, maar wilde uiteindelijk wel voor $20,- Doe maar gewoon, want we zijn zo moe. Het is een rit van bijna 1 uur, dus het mag wat kosten. Onderweg hadden we maar 1 hoop…..levend aankomen. Wat een gekte daar. De weg is zoveel baans zoveel auto’s en brommers er naast elkaar kunnen rijden. De voetgangers steken er ook tussendoor over. Veel getoeter en geslinger dus. Uiteindelijk waren we in het oude centrum en wilde (en kon) hij niet meer verder. Heel de stad stond vast. Het was feest. Het is een feestdag omdat Vietnam 1000 jaar bestaat. Okay, dus dat betekent lopen en waarschijnlijk ook moeilijk een slaapplaats vinden. Echt er waren zo veel mensen. Het is niet te vertellen. In de straat waar we wilden slapen werd verteld dat alles vol was en in het oude centrum nergens plaats is. Waar dan wel? We kregen een tip mee en deze werd ook in het Vietnamees verteld tegen een fietstaxi. Met al onze bagage in dat ding. Nog een keer een spannende rit door de brommers, voetgangers en hier en daar een auto. Om 23.00 uur hadden we een slaapplaats.

10 oktober

Om 11.00 uur werden we wakker. We hebben onze rust nodig gehad. Frisse douche en hup in de benen. Na een eindje wandelen (want ja waar zouden we zijn?) eerst maar wat gaan eten. Vandaag is kennelijk de slotdag van het feest. Nog steeds heel veel mensen. We merken dat we weer moeten wennen aan de warmte. Het tempo moet omlaag en we moeten meer water drinken. Mensen zeggen ons gedag en willen op de foto. We zijn zo wit vinden ze. Ach ja op de foto dan maar. Vandaag hebben we veel gewandeld. Het is lastig werken met een plattegrond. De straatnamen lijken zo veel op elkaar en sommige staan er niet op. Gelukkig willen de Vietnamezen wel helpen. Dus ook vandaag zijn we weer aangekomen bij het hotel.

11 oktober

Jeetje we werden weer pas om 11.00 uur wakker. Zo gaat de tijd wel hard. Aankleden en wegwezen. Vandaag gaan we een route lopen door de oude wijk. Het is zo’n 3,5 kilometer waar je zeker 2 uur voor nodig hebt. Het was leuk om te doen. We hebben veel oude straatjes gezien. De straten hebben hier een eigen specialismen. Straat met schoenen, straat met zilver, straat met eten enz. Het is een sport om alles te vervoeren op een brommer of een fiets en er kan echt veel op. Dit jaar zien we meer tempels dan kerken. Mensen offeren van alles. Koekjes, snoepjes, fruit en geld. En alles is bling bling versierd. We zijn nog in een traditioneel Vietnamees huisje geweest. Het is een smal huis en nooit hoger dan de tempel. Er ligt midden in het oude centrum een meer. In dat meer ligt een tempel met een reuze schildpad. Ook daar zijn we natuurlijk gaan kijken. De mythe vertellen we wel in Nederland. Vanavond moeten we maar eens gaan bedenken hoe de komende dagen eruit moeten gaan zien. Vanuit Hanoi willen we in ieder geval Halong Bay en Sapa doen.

12 oktober

Vandaag ging om 6.30 uur de wekker. Tja,….het is zonde van de dagen om ze te verslapen. Vandaag was de planning om naar Ho Chi Minh complex te gaan. Het werkpaleis, zijn woonhuis, 1-pilaar Pagode en zijn gebalsemde lichaam. We waren van mening dat het te lopen was. Dus op tijd in de benen. Het was een mooi complex en er liepen veel Vietnamezen en monniken rond. Helaas konden we de tempel waar Ho Chi Minh ligt niet in. Het was niet anders. Vandaar uit op ons gemak terug naar het centrum. We wilden ook besluiten vandaag wat we morgen gaan doen. Uiteindelijk is de keuze gevallen op 3 dagen Halong Bay. Met een kleine groep mensen gaan met de boot de baai in. We blijven 2 nachten van huis en daarna zien we wel weer verder.

Het is niet precies te voorspellen waar en wanneer we weer kunnen internetten, maar geen nieuws is goed nieuws!

 Liefs, Ria en Linda

Hallo lieve mensen,

Nog 1 nachtje slapen en dan is het zover! We zijn inmiddels ingecheckt op beide vluchten. Dat is ideaal om vanuit thuis allemaal te regelen. Guido staat om 9.30 uur voor de deur, zodat we op tijd op Schiphol zijn. Om 14.00 uur gaan we vliegen. We gaan in eerste instantie 6 uur vooruit in de tijd. We komen zaterdagochtend aan in Hong Kong. Daar staan we heel de dag aan de grond. ‘s Avonds vliegen we door naar Hanoi. Als alles gaat zoals gepland zijn we rond 19.00 uur in Vietnam.  Daar hebben we nog maar 5 uur tijdverschil totdat de wintertijd in gaat.

We zijn er helemaal klaar voor! Rugzakken staan gepakt. We hebben nog diverse mensen gesproken. De laatste mailtjes zijn de deur uit gegaan vanavond. Het kan echt gaan beginnen!

Wanneer het eerste berichtje vanuit Vietnam komt, is nog niet helemaal te zeggen. We zullen even moeten ontdekken hoe het daar allemaal in zijn werk gaat.

Liefs,

Ria en Linda

Hallo allemaal,

We zijn weer bijna een jaar verder……..tijd voor een vakantie!

Zachtjes aan beginnen de voorbereidingen voor onze reis naar Vietnam. Spannend hoor! Voor Linda de eerste keer dat ze naar Azië gaat, maar volgens Ria moet ze dat overleven 😉

Begin oktober is het zo ver. Wij hopen dat jullie ons weer gaan volgen en af en toe eens een reactie willen geven op onze sprookjes uit 1001 nachten.

Tot snel!

Ria en Linda