3 november 
Heel vroeg in de ochtend werden we al gewekt door de vleermuizen die terug naar hun bomen kwamen. Kakelen als malle die beesten……maar als echte Yuri van Gelders slingerden zij om hun tak om vervolgens weer netjes in standje slaap te hangen.

Vervolgens kwamen de witte papegaaien weer terug en was het stel weer compleet. Het was aangenaam vertoeven buiten. 
Onze stalen ros van energie voorzien en tijd om weer op pad te gaan. Langs de rivier reden we door het nationale park. Mooie bomen en veel koeien langs de kant van de weg. Bij een stoppunt langs de rivier dachten wij krokodillen te gaan spotten, maar die waren vast vissen. Wel zat Skippy de Kangoeroe op ons te wachten. In de schaduw zat hij op zijn gemakje kangoeroe te wezen. 
Bij de overgang van het Noordelijk territorium naar het Westelijk was het controle van de camper. Checken of we fruit, groenten, zaden of honing bij hadden. Dit mag echt de grens niet mee over. We hadden niets, dus we mochten vrij snel door. En zo leefden we de ene minuut op bijna lunchtijd en de volgende minuut ineens op ontbijttijd. We gingen namelijk 1,5 uur terug in de tijd. Zo duurt de vakantie lekker lang.
We kwamen langs meer Argyle. Dit is één van de grootste stuwmeren ter wereld. Maar het lag er mooi bij. Mooie uitzichten en een stuk onder langs het meer geslingerd. Mooi groen….weer eens wat anders dan de afgelopen uren. Toen was het uitzicht over het algemeen dor en droog. Er was ook een camping, maar wij hadden onze koelkast leeg gegeten met het oog op de quarantaine-controle…..dus geen proviand meer in huis.

We reden daarom door naar Kananurra. 
Daar eerst geluncht in de Crazy Mango en een heerlijke watermeloensap op. Dat is zoooooo lekker met warm weer. De lunch maakte ons buikje dik en rond dus vanavond maar een boterham met een gebakken eitje. Ook lekker. Ze hebben hier overigens heerlijk brood wat ze dun kunnen snijden. Geen straf!

Dus na de boodschappen op naar de camping. Mooi aan het meer…..mooi uitzicht wederom met krokodillen zwemmend in de voortuin. 
Het is bloedje heet, dus terwijl we de handwas doen gutst het zweet van ons lijf. Daarna met de voeten even in een emmertje met koud water. Niets mis mee! 

Vervolgens zien we een schitterende zonsondergang en jawel…..Batman met zijn vrienden zijn ook weer van de partij. Deze keer hangen ze niet in de bomen op ons veldje, maar komen ze aan gevlogen en gaan ze de mangoboom in.
Vanavond de boel maar weer open laten staan als we een tukkie doen. Camper dicht is geen optie…..morgen wordt het nog wat warmer. Ze voorspellen 41 graden, dus wat zullen we eens gaan ondernemen? 

Waarschijnlijk een eindje toeren 😀
Warme groet,
Ria en Linda

2 november 
Na een lange nachtrust….we hebben zo’n 11 uur gemaakt waren we lekker vroeg wakker. Wat een rust op de camping…genieten van de vogels en een kangoeroe die voorbij hopt. Heerlijk!
Omdat we zo op ons gemak doen zijn we toch niet al te vroeg weg. In Katherine drinken we een cappuccino en wikken en wegen of we in Katherine nog iets zullen ondernemen. De canyon hebben we al gezien evenals het museum en de school of air. De grotten hebben we de vorige keer niet gedaan, maar we besluiten ze deze keer ook te laten liggen.

We doen onze boodschappen en gaan op weg naar het Westen.
We zien vele magere koeien langs de kant van de weg staan grazen. Hier en daar zien we roofvogels in de lucht cirkelen, dus zij zullen vast een dood beest zien wat wij niet zien. Stukken bos zijn weer afgebrand, maar we zien ook stukken die behoorlijk nat zijn. We rijden over een weg die ook onder water kan staan met een diepste punt van 140 cm……nog niet voor te stellen.
We rijden door een nationaal park en er duiken wat rotsen op….mooi hoor. Echter is het 37 graden en passen we een eindje wandelen op dit tijdstip.

Bij een roadhouse verlaten we onze stalen ros even om daarna het laatste stukje te doen. We komen aan in Timber Creek. Jawel 1 benzinepomp met camping en daarnaast een politiebureau. Groot dorp….hahah….maar goed meer hebben we niet nodig.

Als we op ons plekkie staan, zien we bomen vol met vleermuizen. Ze hangen relaxed, maar wat zullen zij vanavond gaan doen? Veel witte papegaaien zitten op het gras wat gesproeid wordt. Mooi gezicht. Onze voeten staan in op een mat van blaadjes…..lijkt wel herfst. 
Morgen zullen we richting Kununurra gaan en wisselen we dus weer van tijd. We hebben ook gezien op de kaart dat we dan controle zullen krijgen op fruit en vlees. Dus vanavond zorgen dat we het meeste op hebben, want anders gooien ze het weg….. zou een beetje jammer zijn.
Terwijl Linda zit te schrijven is Ria even een biertje halen bij de bar. Nou ja, even……het duurde en duurde….wat is de moraal van het verhaal? Altijd eerst zeggen dat je je bier mee wil nemen. Biertje was nu open getrokken en mocht dus niet meer mee naar buiten. Verplicht daar op drinken….maar Ria is natuurlijk sociaal en raakt aan de praat met een aantal mannen in de bar. Die moesten ook wel lachen om het voorval. Na wat gebuurt te hebben kreeg Ria een biertje mee van één van die mannen om de pijn te verzachten. Ach weer een ervaring rijker. 
Warme groet,
Ria en Linda

1 november 

Vandaag verlaten we Darwin. Bij Palmerston doen we de boodschappen. We weten namelijk nog niet wat onze eindbestemming gaat worden vandaag. Dus handig om het avondeten vast te hebben en de nodige liters water. Dus met ruim 20 liter water kunnen we wel op pad. Nog even de geldautomaat leegmaken en dan gaan we verder.
Via de Stuart Highway zakken we af. Er komen herinneren boven van 2 jaar geleden. Toen zijn we van Darwin naar Kakadu gegaan, dus als we die afslag tegen komen gaan we even terug in de tijd.
We besluiten Litchfield ook rechts te laten liggen. Daar zijn we de vorige keer ook geweest en we willen liever langer stil staan bij de nieuwe dingen die op ons pad komen.

We zijn nog niet zo heel lang op pad toen een roadtrain ons tegemoet kwam en een steentje op onze ruit liet schieten. Balen….sterretje in de ruit. Het zit rechts onderin en trekt nog niet gelijk door de ruit en daarom rijden we door. We zijn verzekerd om een keer een ruit te laten vervangen en we verwachten nog wel mee roadtrains. 

De weg is best saai en we krijgen een enorme regenbui op onze dak. 

Bij een roadhouse rustten we even. De benen strekken en een bak koffie drinken. We rijden daarna via Pine Creek, een historisch dorp, door naar Katherine. Twee jaar geleden gingen we hier vandaan naar Alice Springs, maar nu nemen we hier de afslag naar het Westen.
Voor vandaag is het mooi geweest. We kloppen bij een camping aan om te overnachten. Mooie plekken en zuiver sanitair. Het is er niet druk, maar de regentijd begint hier, dus gasten zijn op één hand te tellen.
Morgen…..we zien wel…..we moeten nog in de boeken duiken…..we hebben geen plan, dus wie weet wat er morgen op ons af komt.
Warme groet,
Ria en Linda 

31 oktober
We zijn al vroeg geland in Darwin en besluiten daarom op het vliegveld een bak koffie te nemen en een ontbijtje. Hier zitten we veilig. We weten wel waar we later moeten zijn, maar dat is nog niet open. We lummelen wat, tanden poetsen, opfrissen en mensen kijken. Buiten nog even lekker gezeten. Rond de klok van 8 uur was het al 30 graden. Dat belooft wat. 
Tegen achten hebben we de taxi naar het verhuurbedrijf van de camper genomen. We werden geholpen door een vriendelijke dame, maar al snel kwamen we erachter dat haar gegevens niet overeen kwamen met de onze.

Volgens haar was er niet betaald voor het zogenaamde valuepack. Wij wisten zeker van wel, maar ja hoe bewijs je dat. Zij bleef vriendelijk en wij ook….. ineens een idee…..in de mailbox zat nog mail van het reisbureau. Jawel….in het Nederlands natuurlijk, maar wel zichtbaar. Foto werd gemaakt van de bevestiging en doorgestuurd naar hun hoofdbureau. Daar zou iemand zitten die Nederlands kon lezen. Na een tijdje kwam het seintje…..er was betaald, maar er was een verwerkingsfout ….. nou het maakt ons niet uit wij hadden tijd om vol te houden 😉
Na de uitleg over Jolly Jumper, onze stalen ros, zijn we naar Darwin gereden. Supermarkt was nog te vinden waar deze twee jaar geleden ook te vinden was. Boodschapjes inladen en nog even wandelen door Darwin. Ehm….Darwin is niet zo spannend en daarom op tijd naar een camping op zoek gegaan. 

We waren het er snel over eens dat we niet ver zouden gaan. We voelen toch wel dat we gebroken nachten hebben gehad. We moeten nog wennen aan de warmte, dus op de plaats rust vandaag.
We vinden een plekje niet ver buiten Darwin en dat is goed voor vandaag. We doen een powernap en worden met honger wakker. We willen snel terug in het ritme, dus een soepje is okay, maar niet meer. Veel water drinken moeten we ook weer snel oppakken.
Wat we morgen gaan ondernemen weten we nog niet. Ligt een beetje aan hoe we wakker worden.
No worries!
Ria en Linda

Na een goed diner in hotel mama werden we weggebracht door Guido en Laura. Altijd gezellig! 
Helaas begonnen we al met vertraging, maar ja we hebben vakantie! 

Een enorm vliegtuig van de Emiraten bracht ons eerst naar Dubai, waar we een korte overstaptijd hadden. Maar niet onmogelijk! 

In Dubai wederom vertraging, want er zat een zieke passagier in het vliegtuig en die moest eruit. Nu werd het spannender. Een uur overstaptijd in Singapore en nog geen boardingpas. Dat was dus even gymnastieken over het vliegveld. Maar ook deze uitdaging is gelukt!

Met een klein vliegtuigje zijn we naar Darwin gevolgen. In ruim 4 uur waren we in Darwin. Nu begint het echt.

We zijn wel moe, want je maakt alleen maar hazenslaapjes, maar als we dadelijk de camper hebben zoeken we een plekje en morgen begint het pas echt.

We willen geen brokken maken, dus rustig aan maar.
Voordeel van heel vroeg aankomen is dat het nog niet druk is bij de douane. Helaas vindt het systeem hier onze nieuwe paspoorten scannen lastig, dus we moesten uit de rij en apart gescand worden. Acht stelt niets voor als je wel eens tv kijkt over de douane hier. Dus ook hier mopperen we niet.
Starten met koffie en ontbijt, want het is pas 6 uur. Op het vliegveld zitten we goed. Kunnen even thuisfront appen dat alles okay is.

Nu is het bijna tijd om de camper te gaan zoeken. Leuk leuk! 

Het is natuurlijk de vraag wanneer we weer WiFi hebben, maar laten we maar uit gaan van het principe: geen nieuws is goed nieuws!
No worries! 
Ria en Linda 

Weer terug thuis na twee goede vluchten!

De vluchten sloten mooi op elkaar aan en we hadden nauwelijks turbulentie. We hadden alleen file van Schiphol naar Engelen, maar we zaten droog en waren in goed gezelschap.

Lekker gegeten in Hotel Mama en vervolgens naar huis met de bagage. Nog een wasje aanzetten voordat we lekker in ons eigen bed kropen. Zaterdag zijn we Nietzsche op gaan halen. Toch weer fijn dat hij thuis is!

In het weekeinde boodschappen doen, zodat de voorraad weer aangevuld is en we weer toe kunnen werken aan de (lange) werkperiode. Hopen dat de foto’s weer mooi zijn geworden!

Lieve groet en hopelijk volgen jullie ons volgend jaar weer,

Ria en Linda