Page – Grand Canyon Village

13 juni 2026

Vannacht met de deur open geslapen, omdat het gewoon weg niet af wilde koelen. Vroeg in de ochtend was het nog steeds warm. In de ochtend zagen we ook meer mensen rondscharrelen dan gisterenmiddag. De mensen kwamen tot leven en overdag zit iedereen bij de airco.

Ook wij waren dus al vroeg uit de veren en al vroeg bij de supermarkt. Het (drink)water gaat snel met deze temperaturen, dus van belang dat we voldoende voorraad hebben voor de komende dagen aangezien we dan op een natuurcamping wonen.

We reden door de bergen en hadden bedacht bij Tradingscentrum The Gap koffie te drinken, maar toen we daar aankwamen waren we snel genezen. Daar wilden we nog niet dood gevonden worden. We besloten door te rijden naar de volgende mogelijkheid. We legden aan bij Cameron. Eerst de tank weer vullen, zodat de generator de komende dagen ook kan draaien als het nodig is. Daarna even gestruind door het winkeltje. Ze hadden leuke dingen hier bijna allemaal afkomstig van een indianenstam. Aan de muur hingen ook verschillende kleurrijke hoofdtooien. Vele sieraden afkomstig van de indianen. In het restaurant genoten we van koffie met een Belgische wafel. Dit portie was te overzien 😀

Tijd om door te rijden naar de Grand Canyon. We zagen de lucht wat veranderen. Het werd steeds grijzer en de warmte werd meer drukkend. Er vielen 10 druppels, maar toen hield het eigenlijk al weer op. De lucht bleef wat dreigend, maar daar bleef het bij. We zagen de kloof langzaam aan steeds dieper worden en daar waren we…..de Grand Canyon.
Bij het eerste uitkijkpunt zagen we in de diepte de Colorado stromen. Wat een zicht, zeg! Het is hier tevens ontzettend bosrijk.
We slingerenden door de canyon en hier en daar mochten we er even uit om de diepte in te kijken. Intens!
Tegen 14.30 uur waren we ter hoogte van het bezoekerscentrum. Daar konden we nog naar het uitkijkpunt “Matherpoint”, maar we waren moe en waren toe aan rust. We zijn daarom naar de camping gereden. Waar we overigens weer op een mooi plekje staan in het bos. Tafel en stoelen buiten….allemaal wat te drinken en daar was ie ineens: een ree. Liep gewoon voor ons langs en graasde wat. Okay het is geen beer, maar toch ook waanzinnig.

We hoorden achterons wat geluiden….leek wel wedstrijdgeluiden. Ria ging op onderzoek uit en ja hoor….er stonden Brazilianen naast ons en zij keken een WK wedstrijd van hun thuisland. Haha…

Vanavond lekker op ons gemak buiten gegeten, afgewassen en koffie gedronken. Fijn weer, hoor.

Morgen gaan we de Canyon verder bewonderen.

Vrolijke groet,

Ria en Linda